วิถีชีวิตและการบวช : หน้า 21/122

อะไรไปไม่ได้ มีแต่บุญกุศลเท่านั้นที่จะติดตัวเรา ไป เพราะฉะนั้นวิถีชีวิตจึงเปลี่ยนไป ตั้งใจจะ บวชตลอดชีวิตตามหลวงพ่อและคณะสงฆ์ สร้าง บารมีไปให้ตลอด และก็ได้มาอยู่วัดที่มีเนื้อที่มาก ก็ถูกกับอัธยาศัยที่รักสงบ รักธรรมชาติอยู่แล้ว สิ่งเหล่านี้ได้เกื้อกูลการสร้างบารมีของผมด้วย ตอนแรกที่ได้ยินว่าหลวงพ่อให้บวชก็ดีใจ ดีใจที่ ว่าเป้าหมายชีวิตของเราที่ตั้งใจก็ได้มาถึงแล้ว ตั้งแต่เข้าวัดมาก็ตั้งใจว่า สักวันหนึ่งเราจะบวชพระ จะได้เป็นชีวิตที่ก้าวไปสู่การปฏิบัติธรรมได้อย่าง สะดวก เข้าสู่เพศที่บริสุทธิ์ และก็มั่นใจว่าตนเอง าลเวลาที่หมุนเวียนเปลี่ยนไป ย่อม ก ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างแปรเปลี่ยนไป ด้วย เมื่อกาลเวลาผ่านไปมากเข้า มนุษย์ก็มีประสบการณ์มากขึ้นเช่นกัน เป้าหมาย ชีวิตของแต่ละคนอาจเปลี่ยนแปลงได้ ท้งนิขน อยู่กับการตัดสินใจเลือกของคนนั้น ๆ ทางเลือก ของชีวิตมีให้เลือกมากมายหลายทาง ๆ สิ่งนี้ไม่ สำคัญ สำคัญตรงที่ว่าเราเลือกทางแห่งความดี กัลยาณมิตรวิษณุ สมุหวิญญู กับ หรือไม่ เส้นทางที่ได้เลือกแล้ว "เดิมจริง ๆ เป้าหมายชีวิตนั้น... เนื่องจาก เป็นคนรักต้นไม้ รักธรรมชาติ เข้าเกษตรได้ก็คิดว่า จะต้องไปหาพื้นที่สักผืนหนึ่ง ปลูกพืชสวน พืชไร่ เลี้ยงสัตว์ แล้วก็อยู่กับธรรมชาติ ชอบความสงบ ชอบภูเขา ชอบแม่น้ำ คือเป็นชีวิตที่รักความสงบ แต่เมื่อได้เข้ามาอยู่ในวัด ได้มาเห็นธรรมะ ได้มา ปฏิบัติธรรมะ รู้จักหมู่คณะ วิถีชีวิตก็เปลี่ยนไป ว่าจริง ๆ แล้วที่เกิดมาเป็นมนุษย์ก็เพื่อมาสร้าง บุญ เอาบุญติดตัวไปเท่านั้นเอง ตายแล้วเอา จะได้บวช แต่สิ่งที่คิดว่าหลังจากการบวชแล้ว วิถี ชีวิตก็เปลี่ยนไปสู่อีกภาวะหนึ่ง ต้องฝึกตัวเองให้ บริสุทธิ์มากขึ้น เพื่อตัวเราจะเป็นเนื้อนาบุญให้ กับคนอื่น ตัวเองจะได้มีโอกาสสร้างความดีให้ ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ก็มีความคิดแบบนี้ จะทำอย่างไร นับจากวันที่บวชแล้ว เราถึงจะฝึกตัวเอง ทำตัว ให้บริสุทธิ์และช่วยงานของหมู่คณะให้ดีที่สุด” ๆ มีใครบ้างไหมนะ ที่คิดจะสั่งสอนอบรม ธรรมะให้แก่เราด้วยความเมตตายิ่ง เช่นคุณยาย อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง คุณยายแม้มีอายุกว่า ๔๐ ปีแล้วก็ตาม ท่านไม่เคยหยุดที่จะทำความดี สังขารมิได้เป็นอุปสรรคเลยแม้แต่น้อย "สำหรับคุณยายแม้ว่าท่านจะเป็นอุบา สิกาตัวเล็ก ๆ แต่คุณธรรมท่านสูงมาก ที่เข้ามา วัดครั้งแรก ประทับใจในความเด็ดเดี่ยวและ เด็ดขาดของคุณยาย ความมีระเบียบและความ บริสุทธิ์ของท่าน ยิ่งอยู่ใกล้ ๆ ท่านก็ยิ่งมีความ ประทับใจท่านมาก ยายจะทำอะไรสักอย่าง ท่านทำเพื่อหมู่คณะ ท่านทำเพื่อส่วนรวมทั้งนั้น เลย ส่วนรวมว่าไงท่านก็เอา ถึงแม้บางครั้งท่าน จะเห็นว่าไม่เหมาะ เมื่อหมู่คณะตัดสินอย่างนี้ ยายก็เอา แต่เมื่อเกิดอะไรขึ้นยายก็พยายาม แก้ไขให้อย่างดีที่สุด ไม่เคยโทษโน่นโทษนี้ ยายมีแต่ประคองหมู่คณะ ทำทุกอย่างเพื่อหมู่คณะ เพื่อวิชชาธรรมกาย เพื่อทุกคนได้มาประพฤติ ปฏิบัติธรรม” กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๙