ข้อความต้นฉบับในหน้า
ดิฉันออกมาเตรียมจะส่งเวร คุณวิโรจน์เห็นไหมคะ
แกเป็นเด็กสวย สวยมาตั้งแต่เด็ก เมื่อแกเล็ก
ดิฉันชอบไปอุ้มไปเล่นกับแกทุกวัน คุณวิโรจน์
ยิ้มอะไรคะ”
"ไม่ตอบดีกว่า ตอบไปก็ไม่ดี ตอบดีก็
จะผิดศีลมุสา เธอกลับมาพอดี ไปกันเถอะครับ”
คุณปานไหมเป็นน้องสาวของผม ไม่ใช่
โดยสายเลือดหรือตามกฎหมาย แต่เป็นแบบ
ตามความพอใจของเธอ เราอยู่บ้านเดียวกันรวม
กับน้องสาวจริง ๆ ของผม กับน้องเขยและพ่อ
ของผมด้วย
นั่นคือสิ่งที่ผมได้ จากผู้หญิงคนเดียวที่
ผมรักจริงใจ!
ผมยังหนุ่ม มีบางครั้งที่เผลอ นึกถึงเธอ
กับลูกสาวเล็ก ๆ ของเรา ซึ่งไม่มี หมดโอกาส
ที่จะเป็นไปได้ และผมต้องระวังไม่ปล่อยใจให้
เผลอบ่อย ทั้งต้องคอยระวังคำพูดให้ดีด้วย....
ผมตระหนักความจริงว่า เราอาจเป็น
นักเล่าที่ดีได้เมื่อได้นักฟังที่ดี เล่า จุลลูกเศรษฐี
ชาดก จบไปแล้ว ผมยังมีใจค้นหนังสือ พระสูตร
และอรรถกถาแปล เล่มที่มีเรื่องดังกล่าวให้เธอ
ยืมไปอ่านที่บ้าน
"หากรู้สึกอยากจะเขียน
ออกมาได้เลย” ผมบอกเธอ
กระทั่งถึงบ้านของเธอ
เธอแนะนำคุณปานไหมกับผมให้รู้จัก
กับคุณพ่อคุณแม่ของเธอ คุณบ้านไหมกับคุณ
แม่ของเธอเคยรู้จักกันมาก่อน แต่ไม่ได้พบกัน
นานจึงจำกันแทบไม่ได้
สนทนากันพักใหญ่เราจึงลากลับ
ไม่ลืมกำชับให้เธอเขียนชาดกตามที่ได้คุยกันไว้
ผม
แต่แรก
“เสร็จแล้วกรอมจะเอาไปส่งให้ที่บ้าน
กรอมอยากเป็นลูกสาวของพี่วิโรจน์กับพี่ไหมจัง
เลยค่ะ”
“พูดอะไรอย่างนั้นหนูกรอม มันเป็นไป
ไม่ได้” คุณปานไหมรวบตัวเธอเข้าไปกอด
"กรอมทราบค่ะ สวัสดีค่ะ”
วันหนึ่ง ผมกลับจากไปราชการต่าง
จังหวัด นั่งพักสักครู่ คุณปานไหมจึงยื่นของ
เอกสารสีน้ำตาลให้
"หนูกรอมเอามาฝากไว้สองวันแล้วค่ะ
ดิฉันอยากให้คุณวิโรจน์อ่านก่อนจึงไม่เปิดซอง
เอาหนังสือมาคืนด้วย ดิฉันเก็บใส่ตู้ไว้แล้วค่ะ”
เรียนพี่วิโรจน์
ขอให้เขียน
“จะให้กรอมเขียนในแง่ไหนคะ”
ผม
ชอบแววตาขณะนี้ของเธอจริง บอกชัดถึง
อารมณ์สร้างสรรค์บริสุทธิ์
"ทุกแง่ที่คิดได้ เขียนตามความเข้าใจ
ตามความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น
จังเลยค่ะ”
"
“กรวมจะพยายาม กรอมรู้สึกชอบมาก
เธอได้พบและรู้จักทุกคนในครอบครัวของ
ผม ทานข้าวกลางวันเสร็จ ผมจึงขับรถให้คุณ
ปานไหมพาเธอไปส่งบ้าน เราคุยกันไปตลอดทาง
กรอมเอาหนังสือมาส่งคืน ขอบคุณค่ะ
สำหรับชาดกที่กรอบเขียน ส่วนใหญ่อาศัย
แนวความคิดตามที่พี่วิโรจน์เล่าให้ฟัง
และ
บันทึกส่วนตัว กรอมเริ่มทำเมื่อเข้ามาอยู่กรุงเทพฯ
นี่เอง กรุณาแนะนำด้วยนะคะ มีหลายเรื่องที่
กรอมอยากฟังจากพี่วิโรจน์ ที่กรอมเขียนมาถ้า
กรอบรู้ว่าใช้ได้ กรอมจะมีความสุขมาก
กรอม
อาบน้ำอาบท่าสบายตัวดีแล้ว
ผมจึง
หยิบเร
เรื่องของเธอมาอ่าน นรีกับคุณปานไหม
พลอยสนใจมานั่งใกล้ ๆ คอยอ่านต่อ
อักษรตัวแรกถึงตัวสุดท้าย ผ่านสายตา
เราหมดทั้งสามคน
๑๐๘ ก ล ย า น ม ต ร