การติดต่อระหว่างกรีก-อินเดียกับไทย : หน้า 48/122

๔๖ ก ล ย า ณ ม ต ร ทั้งสองชื่อนี้เองทำให้เราเทียบได้ว่า ในยุคเดียวกันนี้ได้ มีการติดต่อคมนาคมระหว่างกรีก-อินเดีย กับแผ่นดินไทยทาง ใต้บ้างแล้ว การที่หลักฐานทางตะวันตก และหลักฐานทางตะวันออก สามารถยืนยัน “ตัวตน” ของพระยามิลินท์ได้นั้น ทำให้เรา สามารถกำหนดอายุขัย และความสัมพันธ์ระหว่างพุทธกาลยุค ต้น ๆ ได้กับดินแดนทางใต้ของประเทศเรา และทำให้เราเข้าใจ ได้ว่า ในทางประวัติศาสตร์ดินแดน "แหลมทอง” นี้มีความ เป็นมาอันยาวนาน ในฐานะเป็นถิ่นธรรมะ มีการสังสรรค์ระหว่าง คนร่วมชาติ ประมาณปี ๑๕๐ ถึง ๑๔๕ ก่อนคริสตกาลหลังจาก กษัตริย์กรีกสิ้นพระชนม์ บันทึกซึ่งกรีกทำไว้ เกี่ยวกับมิลินทปัญหา (คง) จะถูกจัดส่งไป สู่ห้องสมุด ณ เมืองอเล็กซานเดรีย ซึ่ง เป็นศูนย์รวมเอกสารสำคัญที่สุดในยุคนั้น คาดว่าพวกที่เข้ามาศึกษาค้นคว้าภูมิ ปัญญาเกี่ยวกับตะวันออก คงจะได้อ่าน ปัญหาพระยามิลินท์ ซึ่งเป็นผู้ครองนครกรีก ในอินเดียประมาณ ๑๐๐ ปีก่อนคริสตกาล แล้ว ข้อสรุปนี้มีว่า การรจนามิลินทปัญหา นั้นใช้ตรรกะปฏิบัติเยี่ยงวิธีการโสกราตีส และ Josephus เองเป็นผู้รู้ที่ชี้ว่า เลยจากอินเดียไปนั้น ยังมีแผ่นดิน “ทอง” ที่เรียกว่า ใครเซ เคอซอนนีซัส ซึ่งหมายถึง บริเวณภาคใต้ของประเทศไทยนี้เอง ต่อมาเมื่อมีการจัดตั้งคณะกรรมการชำระประวัติศาสตร์ ไทย และคณะกรรมการจัดพิมพ์เอกสารทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมและโบราณคดี โดยมีสำนักงานอยู่ ณ กองงาน ปลัดบัญชาการในทำเนียบนายกรัฐมนตรี หม่อมเจ้าสุภัทรดิส ดิสกุล หนึ่งในคณะกรรมการ ชำระประวัติศาสตร์ไทย ได้ทรงนิพนธ์บทความเรื่อง "สภาพ การณ์ในภาคเอเชียอาคเนย์ก่อน พ.ศ.๑๘๐๐” ในปี ๒๕๐๙ ได้ยืนยันว่าในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์กับโลกภายนอกทางทะเลนั้น มีการติดต่อกับภายนอกถึงถิ่นห่างไกล