บทกวีเกี่ยวกับการค้า : หน้า 71/122

มุม หนังสือเก่า บอกอ....เรื่อง พระปรมัตถ์ ค่ากลอน ต่อจากฉบับที่แล้ว ลางคนนิ้วอ่อน ตวงทะนานปากช้อน บ่ห่อนเที่ยงธรรม ให้ดูที่งาม ว่าท่านปรานี โกหกซื้อขาย แอ่นพริ้วนิ้วอ่อน บ่ห่อนเสมอกัน แต่งกลยักย้าย หลายหลากมากขาม พร่องจากขอบคัน ช้อนหลีกลงไป คนมีปัญญา อย่ามาทำตาม ขายข้าวแปดปน ตายไปไม่งาม ลีบกรวดระคน คละปนกันไป ตกนรกแลนา ดั่งนี้อย่าขาย มิให้บริสุทธิ์ คลุกคลีเข้าไว้ เป็นกรรมมากมาย ชาตินี้ชาติหน้า สุดแท้สิ่งใด ปนได้คลุกลง ขายแต่เป็นธรรม พูดแต่สัจจา สาคูถั่วงา อย่ากล่าวมุสา เอาสิ่งอื่นมา เจือใส่ไผ่ผง ว่าขาดทุนไป ชื้อถูกขายแพง ขายรักน้ำมัน เอาอื่นปนลง เหมือนกันทุกแห่ง ไม่สู้เป็นไร ซื้อขายไม่ตรง ดั่งนี้อย่าทำ อย่าว่าขาดทุน ไม่ได้กำไร รู้แต่งเงินแดง ว่าของข้าไซร้ เปลี่ยนผลัดตตกแต่ง แกล้งให้เป็นกรรม ขายเท่านี้นา ที่ให้ที่ปัน เห็นคนไม่รู้ บัดตราไม่จํา น้ำใจต่อกัน อย่างนั้นไม่ว่า พูดจาชักนำ ลวงให้ใช้ไป อย่าได้สับปลับ กลับอวดสนค้า โน่นงามนี่งาม ชั่วดีอย่าว่า จงเลือกเอาตาม ที่ท่านชอบใจ มีแล้วขายไป รู้คิดค้าขาย ที่แท้มันปน ระคนกันไป ทดทราย หานิยมไม่ ที่ชั่วนั้นไซร้ แต่งให้งามดี ขายชอบธรรมดี สวัสดีมีชัย Kalyanamitra.org กั ล ย า ณ ม ต ร ๖๙