จดหมายจากฮาร์วาร์ด : หน้า 69/122

จดหมายจากฮาร์วาร์ด ต่อจากหน้า ๔๑ จัดไว้เป็นพิเศษให้เป็นที่ตั้งของร้านค้าต่าง เรียงรายกันสองข้างทางยาวเหยียด ระลึกเบ็ดเตล็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ ขายอาหารจุกจิก บ้าง คล้าย ๆ กับวัดหลายแห่งในประเทศของเรา ส่วนภายในบริเวณวัดนั้นที่อยู่ของพระกับบริเวณ ที่เป็นโบสถ์แยกกันเด็ดขาด พระญี่ปุ่นค่อนข้าง จะเก็บตัวเงียบอยู่ตามลำพัง ส่วนพระพุทธรูป ขายของที และได้รับ คืนวันที่ ๗ กันยายน ๒๕๓๓ อาตมา ก็ขึ้นเครื่องบินสายการบินไทย ทีจี ๗๔๐ ตอน ทุ่มครึ่งจากโตเกียวไปยังซีแอตเติ้ล การดูแลอย่างดีจากพนักงานลูกเรือเครื่องบินชุดเดิม ซึ่งได้พักในโตเกียวเป็นระยะเวลา 6 วันเช่นเดียวกัน เครื่องบินมาถึงซีแอตเติ้ลในวันเดียวกันนั้นเอง เวลาประมาณบ่าย ๓ โมง สนามบินซีแอตเติ้ล เป็นสนามบินที่ใหญ่ติดอันดับของอเมริกา ภาย ในมีรถไฟใต้ดิน ซึ่งวิ่งเป็นวงกลมตลอดทั้งวันทั้งคืน รับส่งผู้โดยสารจากท่าต่าง ๆ ของสนามบิน แห่งนี้ นั้นอยู่ในโบสถ์เป็นที่ที่คนเข้าไปสักการบูชาและ สนามบินที่ใหญ่กว่านี้ก็อาจจะเป็นที่นิวยอร์ค กลับออกไป หอธรรมนั้นอยู่ไม่ไกลเป็นอาคาร สนามบินจอห์นเอฟเคนเนดี้ หรือที่แอตแลนต้า เก่า เล็ก 1 1 ซึ่งมีระบบการบริการแบบเดียวกัน แทบจะไม่มีคนเหลียวแล จุดที่ ในการให้ ดึงดูดคนมากที่สุดคือ โบสถ์หลังโบราณแห่งนี้ ซึ่ง บริการความสะดวกสบายเหล่านี้กับความรวดเร็ว เต็มไปด้วยควันธูปเทียนต่าง ๆ ตลอดเช้าจดเย็น สำหรับคนไทยห่างไกลกันมากทีเดียว อาตมา ประสบเหตุการณ์ที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองของ ๆ อเมริกา ซึ่งเข้มงวดกับคนไทยเป็นพิเศษ ถึง เพราะการเดินทางไปสนามบินของ แม้ว่าจะมีพนักงานการบินไทยคอยอำนวยความ สะดวกให้กับผู้โดยสารอยู่ก็ตาม แต่ทว่าเจ้าหน้า ที่ที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองที่มีด่านตรวจทั้งทาง อย่างห้วน รายการชมนครโตเกียวในวันนั้นก็จบลง อาตมาอย่างรีบด่วน ซึ่งเลือกไปทางรถไฟ โดย ปกติแล้วนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มักจะไปกันทาง รถโดยสารมากกว่า ชาวญี่ปุ่นที่เดินทางมาขึ้น เครื่องบินที่สนามบินของโตเกียวนี้ มักจะไม่ค่อย ชอบการเดินทางแบบนี้เท่าใดนัก เพราะนอก จากจะเสียเวลามากแล้ว ยังมีขั้นตอนต้องส รถไฟแล้วขึ้นรถยนต์ ต้องผ่านการตรวจค้นอะไร ต่าง ๆ มากมาย เพราะสนามบินของโตเกียว นั้นมีประวัติการสร้างที่หลายคนไม่ค่อยจะเห็นด้วย เท่าไร แม้กระทั่งปัจจุบันนี้ก็มักจะมีผู้มาชุมนุม ต่อต้านการสร้างสนามบินแห่งนี้ เป็นเหตุการณ์ ที่มีมานานแล้ว ทางการจึงค่อนข้างจะเข้มงวด กับคนที่ผ่านเข้าออกอยู่มิใช่น้อย โชคดีที่อาตมา ฝากสิ่งของต่าง 1 ไว้ที่สนามบินเกือบทั้งหมด จึงไม่ลำบากเท่าไรนักในการที่จะขนสัมภาระที่มี อยู่น้อยไปสู่จุดหมายปลายทาง แม้กระนั้นก็ ตามก็ยังทุลักทุเลอยู่มิใช่น้อยทีเดียว เพราะ สนามบินโตเกียวไม่ได้ออกแบบไว้ดีเท่าใดนัก การเคลื่อนย้ายข้าวของจึงต้องทำด้วยความยาก ลำาบากกว่าจะเช็คอิน (Check in) เสร็จเรียบ ร้อยก็ใช้เวลานับชั่วโมงทีเดียว ด้านพืชผลทางการเกษตรต่าง ๆ และสิ่งของต้อง ห้ามต้องแจ้งรายการภาษีมากมาย ซึ่งเขากวดขัน เป็นพิเศษกับคนไทย ทำให้เกิดความล่าช้าอย่าง มากทีเดียว ของบางอย่างเช่น ผลไม้หรือนม เป็นสิ่งของที่ห้ามนำเข้าประเทศเด็ดขาด อาจจะ เป็นเพราะกลัวศัตรูพืช หรือเชื้อโรคบางอย่างที่ ติดมากับอาหารทางตะวันออกละกระมัง และที่ สำคัญที่สุดคือยาเสพติด เมื่อไม่นานมานี้ก็ได้มี การจับยาเสพติดครั้งใหญ่ที่สนามบินแห่งหนึ่งใน สหรัฐอเมริกา ซึ่งนำเข้ามาโดยคนไทย เพราะ ฉะนั้นกระเป๋าทุกใบที่มาจากของคนไทยก็จะถูกเปิด และค้นอย่างกระจุยกระจายทีเดียว แม้กระเป๋า ของอาตมาก็เหมือนกัน คนไทยหลายคนก็บริภาษ กลับไปว่า "ขอให้มาเมืองไทยบ้างก็แล้วกัน เราจะ ต้อนรับท่านอย่างดีทีเดียว” กัปตันเครื่องบินได้พาอาตมามาพักยัง โรงแรมแห่งหนึ่ง ซึ่งมีเจ้าของเป็นคนไทย มี ก ล ย า ณ ม ต ร ๖๗