วัฒนธรรมและคุณธรรมของคนไทย : หน้า 84/122

ใ จ ใ ส า ง ส บ า ย ส ลั ก อ า ร ม ณ์ โดย วิรงรอง จันวินิจ คนไทย... บรรพบุรุษไทย... ได้ เลือกสรรส่วนหนึ่งของ แผ่นดินให้เป็นที่ลงราก ฐานวัฒนธรรม ให้ลูก หลานได้สืบทอด เพื่อ รวมร่วมดวงใจเป็นชน ชาติไทยที่มีประเพณี คุณธรรมความดีงาม ตราตรึง เป็นเพชรน้ำหนึ่งเหนือชนเผ่าชั้นใด คนไทยได้รับความเมตตาจากแผ่นดิน ที่เอื้ออาหารอันสมบูรณ์ และธรรมชาติที่ราบ เรียบ... เรียบง่าย ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่รื่นรมย์ สุขสบาย ไร้รอยการต่อสู้... ขื่นขมจากภัย ธรรมชาติ... ดวงจิตดวงใจที่แนบแน่นไว้วางใจ ในความปราณีของธรรมชาติ จึงเป็นจิตใจที่สดชื่น อ่อนโยน ละมุนละม่อม... เพียบพร้อมดุจดัง ดอกบัวขาว ที่พร้อมบานน้อมรับความดีงาม... สัจธรรม... ความจริงอันประเสริฐสี่ประการที่ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบ และ พระสาวกของพระองค์นำมาเผยแพร่ในดินแดน แหลมทอง ธรรมะขององค์ศาสดาดุจเส้นใยไหมของ ความดีที่เชื่อมโยงความรัก ความอบอุ่นเข้าใจ ในใจ ให้สังคมไทยผูกพันใกล้ชิด ร้อยเรียงเป็น ครอบครัวเดียวกัน ไม่ แบ่งแยก แยกย้ายเพื่อ เพิ่มเผ่าพันธุ์ ด้วยเช่นนี้ ชีวิตประจำวันของคน ไทย จึงมีคุณภาพ เต็มเปี่ยมด้วยคุณธรรม ประจำใจ ใจที่ละเอียด อ่อน ระมัดระวังกิริยา ท่าทาง มิให้กระทบใจ ผู้ใดให้เกิดขุ่นเคือง หมองหม่น ด้วยเป็นผู้รู้ค่า ของความสบายใจ... ใจที่ได้รับการฝึกฝนจาก สมาธิที่สม่ำเสมอ ย่อมรวมเป็นพลังที่นุ่มนวล ถ่ายทอดหลั่งไหลจากใจ ลงสู่การทำงานที่ได้จับ ต้องประดิดประดอยเป็นผลงานที่วิจิตรบรรจงด้วย ความสร้างสรรค์ อ่อนหวาน งดงามด้วยพลังใจ อันดีงามของบรรพบุรุษไทยที่ตั้งใจฝากฝังรากรอย งานฝีมือแสนประณีต ส่งต่อผ่านลูกหลานมา หลายชั่วคนจนสู่ปัจจุบัน กาลเวลาล่วงเลย ความแปรเปลี่ยน ย่อมเกิดขึ้นตามสัจธรรมขององค์พระศาสดาที่ว่า ทุกอย่างมีเกิดขึ้น คงอยู่ และดับไป เป็นวงจร คล้องเกี่ยวกลมกลืน เป็นวัฏจักรของสังขาร ชีวิตที่ดำรงอยู่ เฉกเช่นชีวิตความเป็นอยู่ของ คนไทยที่แปรเปลี่ยนไปตามกระแสวัฒนธรรม ตะวันตกที่แผ่เข้าครอบคลุม... แต่ด้วยการมอง ๘๔ ก ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org