0 ครั้ง

เสียงลงเพราะความรู้สึกที่บีบคั้นในใจ ที่ขับดัน ขึ้นมาราวกับว่าฉันมีส่วนร่วมรู้เห็นในความบีบ คั้นรันทดเหล่านั้นด้วยตนเอง คนไทยเอง "บุษถึงบอกว่า อยุธยาล่มสลายด้วย เราพากันบั่นทอนตัวเองอย่าง หมดสิ้น ขาดศีลก็เท่ากับขาดเครื่องคุ้มครอง ทั้งผอง อยุธยาจึงเหมือนต้นไม้ใหญ่ที่ผุกร่อน เต็มไปด้วยหนอนที่บ่อนไส้ ครั้นเมื่อพม่ามา รังแกจึงหักโค่นโดยง่าย... ด้วยใจที่ไม่มีเครื่อง ยึดเหนี่ยวต่างหากคะ” ฉันจบคำพูดลงอย่าง เจ็บปวด ใจที่สดใสเมื่อสักครู่กลับห่อเหี่ยว จน รู้สึกแห้งผากในหัวใจ กระไรหนอ... ทำไมฉัน จึงเป็นไปได้เช่นนี้ ฉันเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์ แปลกจริง แสงที่ดูผ่องใสนวลลออกลับเปลี่ยนเป็นแสงสี ซีดจาง โหยแห้ง เดือนดวงนวลกลับดูชมเชียวหม่นเศร้า และยิ่งไปกว่านั้น ฉันหันไปมองอรรถ อะไรกันเล่า... ใบหน้าที่เคยคมเ
- ความรู้สึกและความรัก