การสร้างบารมีและการเผยแผ่วิชชาธรรมกาย : หน้า 2/204

สิ่งที่มองข้ามกันไป “ลูกทุกคนมีความปรารถนาอยากจะศึกษาวิชชาธรรมกาย อยากจะไปรู้ อยากจะไปเห็นวิชชาธรรมกาย แล้วก็อยากจะช่วยกัน เผยแผ่วิชชาธรรมกาย แต่ว่าเหมือนปลาใหญ่ตายน้ำตื้น สิ่งที่มีอยู่ดีๆ ในหนังสือวารสารกัลยาณมิตร แทนคำพูดของเราที่เราไม่ต้องเหนื่อย แค่เรารับเป็นเจ้าภาพ แล้วก็นำ ไปแจกจ่ายให้เขาอ่าน กระแสธาร แห่งบุญที่ไม่มีประมาณก็บังเกิดขึ้นแล้ว เป็นเจ้าภาพไปตาม วัดวาอารามต่างๆ ทั่วประเทศ ก็ได้ให้พระเณรท่านอ่านได้ศึกษา แล้วก็แนะน่า สั่งสอนแทนตัวเราไปอีก ก็เท่ากับเราได้ช่วยเฉลี่ย แจกจ่ายสันติสุขให้บังเกิดแก่โลกโดยทางอ้อม โดยผ่านพระเณรตาม วัดวาอารามต่างๆ ที่เราได้เป็นเจ้าภาพ ได้ถวายวารสารกัลยาณมิตร หรือจะเป็นเจ้าภาพแจกจ่ายไปตามโรงเรียนต่างๆ สร้างลูกสร้างหลาน ของเราให้ได้รู้จักวิชชาธรรมกาย รู้เห็นหนทางในการดำเนินชีวิต จะ ได้มีคนดีที่โลกต้องการบังเกิดขึ้นอีกอย่างจะนับจะประมาณมิได้.... นี่แหละคือสิ่งที่มองข้ามกันไป หลวงพ่อเสียดายจริงๆ เพราะฉะนั้นเราเป็นนักสร้างบารมี อาชีพของเราคือการสร้างบารมี อย่างเดียว เกิดมาชาตินี้เรามาสร้างบารมี ก็จะสร้างบารมีให้เต็มที่ นักสร้างบารมีต้องไวต่อการสร้างบารมี มหาธรรมกายเจดีย์ สภา ธรรมกายสากล มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี สามอย่างนี้ต้องอยู่ใน ใจของเรา และธรรมทานวารสารกัลยาณมิตร ต้องอยู่ในใจของเรา....” 59