การสอนสำนึกของมัฏฐกุณฑลี : หน้า 171/204

ทิฐิพราหมณ์พอดี ได้บอกว่า อยากจะได้พระจันทร์กับ พระอาทิตย์จะเอามาทำล้อรถ ตาพราหมณ์พอได้ฟัง ดังนั้นก็เกิดโทสะหงุดหงิด ความโศกเศร้าเสียใจที่คิดถึงได้ ทุเลาลงไปทันที พูดขัดขึ้นทันทีว่า เด็กโง่เอ่ย พระจันทร์ และพระอาทิตย์ แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่มองเห็น แต่โดยวิสัย แล้วใช่จะมีใครสามารถเป็นเจ้าของได้ มาณพหนุ่มก็ตอบ กลับทันทีเหมือนกัน ท่านร้องไห้เสียใจถึงลูกชายที่จากไป เพราะอยากได้ลูกกลับคืน ลูกชายของท่านตอนนี้เป็น อย่างไว้ท่านก็ไม่เห็น ระหว่างเรากับท่านใครโง่กว่ากัน เมื่อกล่าวมาถึงตอนนี้ก็รู้ว่าพราหมณ์พอจะรู้อะไรบ้างแล้ว ก็เลยได้บอกให้พราหมณ์รู้ความจริงว่าตนคือมัฏฐกุณฑลี ที่ในชาติก่อนเป็นลูกชายของตน ได้ไปเกิดบนสวรรค์ เพราะทำความดีคือท่าใจให้เลื่อมใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พราหมณ์พอได้ฟังดังนั้นก็ไม่เชื่อในทันที มัฏฐกุณฑลี เทพบุตรก็ได้แนะน่าเ น่าเพิ่ม หากไม่เชื่อขอให้ไปกราบทูล ถามพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ ตาพราหมณ์ผู้มากด้วย ความตระหนี่และปกติก็เป็นมิจฉาทิฐิ ก็ตกปากรับคำ ฝ่ายพราหมณ์ พอละจากป่าช้าก็มาบ้านทันที ใน ใจก็สงสัยอย่างหนักเป็นไปได้อย่างไรลงทุนเพียงทำใจให้ เลื่อมใสก่อนตายได้ไปเกิดบนสวรรค์พร้อมยังได้วิมานและ บริวารตั้งมากมาย บอกภริยาให้เตรียมโภชนาหารที่ ประณีตที่สุด ไม่นึกเสียดายทรัพย์ ตนเองก็ไปวัดกราบ อาราธนาพระพุทธองค์มาฉันเพื่อทูลถามความสงสัย ด้วยทรงเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่แรกแล้วว่า ตั้งแต่ไปโปรด ลูกชายพราหมณ์ จะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นตามมาบ้าง พุทธองค์ก็ทรงรับคำนิมนต์ ปกติพราหมณ์เป็นมิจฉาทิฐิ เมื่อมีข่าวออกไปว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงรับนิมนต์ของพราหมณ์ ก็ เกิดประชุมชน ๒ กลุ่มที่จะมาร่วมในงานอย่างคับคั่งคือ พวกสัมมาทิฐิซึ่งมีปกติชอบสร้างบุญสร้างกุศล และพวก มิจฉาทิฐิ ความประสงค์หลักของฝ่ายหลังก็คืออยากเห็น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าหรือเหล่าพุทธสาวกที่มาถูกข่มถูก เบียดเบียนด้วยวาทะหรือปัญหาที่ยากๆ เมื่อพระดัมมา- สัมพุทธเจ้าได้ทรงทำภัตรกิจเรียบร้อยเท่านั้น พราหมณ์ก็ ถามปัญหาทันทีว่า เพียงยังใจให้เลื่อมใสในพระองค์ ตาย ไปแล้วได้ขึ้นสวรรค์จริงหรือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสุด ยอดบรมครูของโลก ผู้ได้ชื่อว่าโลกวิทูอย่างแท้จริงแทนที่ พระองค์จะตอบแต่ทรงถามกลับชนิดที่พราหมณ์ต้อง อัศจรรย์ยิ่งนักว่า ท่านมาถามเราทำไม เรื่องนี้อดีต ลูกชายของท่านได้บอกไปแล้วไม่ใช่หรือ สุดยอดแห่งคำตอบที่นอกจากจะนำมาซึ่งความ หายสงสัยที่เปรียบเหมือนหงายของที่ควา บอกทางแก่คน หลงทาง ตามประทีปในที่มืดของพุทธองค์ ยังจะทำให้ พราหมณ์เกิดความเลื่อมใสมากยิ่งขึ้น พระองค์รู้ได้ อย่างไรว่าเราได้พบกับอดีตลูกชายและได้ถามตอบปัญหา ลักษณะนี้กันมาแล้ว และเพื่อยังความเลื่อมใสให้เกิดแก่ พราหมณ์และประชุมชนมากยิ่งขึ้นในขณะนั้น ก็ได้ทรง น้อมพระทัยเรียกมัฎฐกุณฑลีเทพบุตรให้มายังสมาคมนั้น ทั้งวิมานและเหล่าบริวาร ทุกความสงสัยที่เปรียบเหมือนความมืดยาม รัตติกาลของพราหมณ์ได้ถูกแสงสว่างที่ยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ ทำให้กระจ่างแล้ว สมกับคำที่ว่า เห็นหนึ่งครั้ง ย่อมจะดี กว่าฟังพันครั้ง หลังจากวันนั้นมา พราหมณ์ผู้ได้ชื่อว่าผู้ ไม่เคยให้อะไรแก่ใครๆ เลยกลับมีแต่ให้ ให้และให้ แทน การไปป่าช้าเพื่อคิดถึงลูกแต่กลับคิดถึงชีวิตของตนเอง เพราะได้กัลยาณมิตรและเนื้อนาบุญที่เยี่ยมที่สุด คือพระ สัมมาสัมพุทธเจ้า จะเห็นได้ว่าพระรัตนตรัยมีอานุภาพไม่ มีประมาณเพียงยังใจให้เลื่อมใสเพียงเวลาสั้นๆ ยังทำให้ ได้สมบัติอย่างมากมาย หากทุ่มเทจะได้มากเพียงใด สำหรับผู้ฉลาดในการใช้ชีวิตซึ่งเปรียบเหมือนกับวัตถุดิบ ชิ้นหนึ่ง ผู้ที่คิดว่าไม่มีอะไรแล้วที่เราจะรักยิ่งกว่าตนเอง เราควรนำวัตถุดิบที่ยาววากว้างศอกนี้ไปทำอะไรจึงจะคุ้ม กับเวลาเพียงน้อยนิดบนโลกใบนี้ เรื่องมัฏฐกุณฑลีนี้อาจ ให้คำตอบแก่ทุกชีวิตที่เหมือนกัน แต่การกระทำอยู่ที่ตัว ของเราทุกคนแล้วว่าเราจะทุ่มเทมากน้อยแค่ไหน เริ่ม ลงมือทำาความดีตั้งแต่วันนี้ เพราะพรุ่งนี้ คำว่ารักตนเอง มากที่สุด อาจเป็นเพียงความรู้สึกของรักแท้ที่แพ้ความ ประมาทก็เป็นได้ อย่าปล่อยให้หนึ่งวันหนึ่งคืนของเราที่มี ค่ายิ่งต้องเป็นเหมือนพยับแดดที่มองเห็นแต่จับต้องไม่ได้ ความดีที่ทำเท่านั้นคือหลักประกันแห่งรักตนที่ไม่มีคำว่า เสียใจในภายหลัง (อยามนิท กุมภาพันธ์ พ.ศ 10๕๕๕ ๑๖๗