การสร้างความรู้สึกสบายใจ : หน้า 77/204

ได้แก่การสร้างความรู้สึกว่าเราไม่เคยผ่านความทุกข์ใดๆ มานั่นเอง เพราะความสบายย่อมเป็นเบื้องต้นของความสงบ ความสงบเป็นเบื้องต้นของความสุขในรูปแบบของพุทธะ ความสบายจะทำให้ส่วนห่อหุ้มใจภายใน ได้แก่ อารมณ์อ่อนตัวลง เมื่ออารมณ์สบายใจจะเริ่มนุ่ม อ่อนตัว และเริ่มผ่อนคลาย ความสบาย “ยาก” ตรงที่คนส่วนใหญ่ถูกซีกให้ คร่ำเคร่งเคยชินอยู่กับการหมกมุ่นในการอ่าน ท่อง เขียน เรียน ศึกษา วิจัย ตีความ ทำความเข้าใจ เมื่อบอกให้ ปล่อยอารมณ์ ทำใจให้สบายจึงท่า ไม่ได้ เพราะไม่เคยชิน อุปกรณ์ หรือ เครื่องมือ ที่นำมาใช้ คือเสียง เพลงเบาๆ และเงาอันงามของธรรมชาติ เพื่อให้สิ่งเหล่า นี้ทำหน้าที่เป็นเหมือนรั้ว หรือเหมือนกับการขับกล่อมให้ อารมณ์ของเราน้อมเข้าสู่ความอ่อนโยนของธรรมชาติ หรือความสบาย ซึ่งเทคนิคที่จะนำมาประกอบใช้ในขั้นต่อ ไปนี่แหละสำคัญ มิฉะนั้นเพียงการฟังเพลงหรือการเข้าสู่ ธรรมชาติจะช่วยได้แค่เพียงเพื่อการพักผ่อนที่เน้นหนักไป กับร่างกายและอารมณ์ภายนอกเท่านั้น เทคนิคที่ใช้ควบคู่ไปกับการฟังเพลง หรือ การ ปล่อยอารมณ์สบาย คือ “การซีกใจให้ตั้งมั่น” ซึ่งการทำ ใจ ให้ตั้งมั่นนี้มิใช่การตั้งใจ แต่เป็น “ความมั่น" ของใจ มั่น ในความเชื่อ มั่นในครัทธาอย่างจงรักภักดี ความมั่นใจนี้คือ ๑. มั่นใจว่า “ใจ” ของเราอยู่กับตัวของเรา ๒. มั่นใจว่า “ใจ” ของเราอยู่ในศูนย์กลางกาย ของเรา ตรงปลายสุดของลมหายใจเข้า ตรงศูนย์กลาง กายฐานที่เจ็ดเหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือวางนอนทาบ กันภายในตัว ๓. มั่นใจว่า ที่กลางกายของเรามีท่านผู้รู้ ครูบา อาจารย์ที่เราเคารพ จงรักภักดีดูแลอยู่ตลอดเวลาไม่มีเว้น สักอนุวินาที ๔. มั่นใจว่า ที่กลางกายของเรา เป็นทางเดิน เดียวกันกับท่านผู้รู้ ครูบาอาจารย์ และพระธรรมกาย ทั้งปวงรวมทั้งพระธรรมกายของเราเองที่เรายังเข้าไม่ถึง ยังมองไม่เห็น ๔. มั่นใจว่าใจของเรา กับ “ใจ” ของครูบา อาจารย์ของเราเป็นหนึ่งเดียวกัน และ 5. มั่นใจว่า ท่านผู้รู้ ครูบาอาจารย์ที่เคารพของ ความสบาย ได้แก่การสร้างความรู้สึกว่า เราไม่เคยผ่านความทุกข์ใดๆ มานั่นเอง เพราะความสบายย่อมเป็นเบื้องต้นยอง ความสงบ ความสงบเป็นเบื้องต้นของ ความสุขในรูปแบบของพุทธะ เราอยู่กับเราตรงศูนย์กลางกายตลอดเวลา นี่คือ “ความมั่นใจ” ที่จะต้องควบคู่ไปกับความ สบายตลอดเวลา เหมือนเราเดินสบายๆ ผ่านสวนสวยๆ เลาะไปตามธารน้ำไหลบนถนนสายเล็กๆ ที่ทอดไปสู่บ้าน หลังแสนสุขของเรา ง่ายๆ เพียงเท่านี้ ความสบายกับความมั่นใจก็ จะเดินทางควบคู่ไปด้วยกัน ซีกให้ได้เช่นนี้ไม่นานสภาวะ แห่งสมาธิก็จะปรากฏให้เห็น ให้รู้สึก ให้สัมผัส เช่น เป้นความรู้สึกโล่งในตัว เป้นความรู้สึกเหมือนมีแสงเรืองๆ ทออ่อนๆ อยู่ในกาย รู้สึกเหมือนใจข้างในเดี่ยวๆ ก็เป็น ประกายแวบวับๆ ซึ่งไม่ว่าจะเกิดความรู้สึกใด เทคนิคต่อ ไปยังคงอยู่กับความสบายและไม่ตื่นเต้น เหมือนเด็กที่ ก้าวเดินตามผู้ใหญ่ไปเรื่อยๆ อย่างมั่นใจโดยไม่คิดสิ่งได แล้วในที่สุดสิ่งที่สัมผัสได้จะปรับเป็นความรู้ภายในที่ค่อยๆ สะสมไปเองโดยธรรมชาติ เพราะฉะนั้น ความสบายอย่างใจที่ตั้งมั่นนี้สำคัญ นักในการเดินทางสู่ถนนแห่งธรรม ในการเดินทางในถนน แห่งธรรมจากสถานีหนึ่งสู่สถานีหนึ่ง เพราะตลอดเส้นทาง นั้น เราทั้งหลายคือผู้ที่ไม่รู้ คือผู้ที่กำลังอีกตน คือบุคคล ไร้เดียงสาผู้ปรารถนาความสุขแห่งธรรม หากปรารถนาผลของสมาธิ ความสุขจากการ ปฏิบัติสมาธิ ลองนำ ไปปฏิบัติดูนะคะ ฉบับหน้าพบกันใหม่ สำคัญคือ ต้องทราบและต้องยอมรับว่าความรู้ใดๆ นำ มา ใช้ไม่ได้ในการปฏิบัติธรรม ลัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ ๗๕