เศรษฐศาสตร์เชิงพุทธ : หน้า 22/204

สร้างประโยชน์ให้เกิดขึ้นในสังคม เศรษฐศาสตร์เชิงพุทธจึงหมายถึงว่ากินอยู่แต่ เพียงพอดี แบ่งปันการใช้ทรัพยากรโลกให้เกิดประโยชน์ สูงสุด ประคองชีวิตกันไป มีทรัพย์สมบัติเหลือเท่าไรจะ ได้เอามาสร้างคนดีให้เต็มโลก แล้วตัวเราจะได้อยู่เย็นเป็น สุขท่ามกลางสิ่งแวดที่ดีคนดีไปตลอดชีวิต ไม่ใช่เป็นการ หาทรัพย์ ใช้ทรัพย์อย่างไม่คำนึงถึงศีลธรรม มือใครยาว สาวเอาให้ได้มากที่สุด ร่ำรวยมากที่สุด ร่ำรวยบนความ เดือดร้อน บนชีวิตเลือดเนื้อของผู้อื่น โลกจึงได้เร่าร้อน วุ่นวาย มโนปณิธานในการสร้างวัดพระธรรมกายของคุณ ยายอาจารย์และหมู่คณะ จึงเริ่มต้นด้วยหลักการที่ว่า สร้างวัดให้เป็นวัด วัดที่สะอาด สงบ ร่มรื่น เหมาะ แก่การประพฤติปฏิบัติธรรม สร้างพระให้เป็นพระ พระที่มีศิลาจารวัตรงดงามเป็น ที่ตั้งแห่งศรัทธา เป็นพระแท้ที่กราบได้สนิทใจ สร้างคนให้เป็นคนดี รับผิดชอบต่อตัวเอง สังคม และประเทศชาติ แม้วัยได้ล่วงเลย ๖๐ ปีแล้ว แต่คุณยายอาจารย์ก็ เป็นผู้วางแผนงานสร้างวัดที่สำคัญหลายประการหลวงพ่อ ธัมมชโยและคุณยายอาจารย์ได้มีมโนปณิธานความเห็น ตรงกันว่าขั้นต้นนั้น ต้องให้ผู้มีจิตศรัทธา ที่มาช่วยสร้าง วัดได้เห็นว่า วัดอยู่ตรงไหน มีขอบเขตอย่างไร เพราะฉะนั้น การบริหารเงินทุน ๓,๒๐๐ บาท ที่มีอยู่อันดับแรกก็คือ ท่านสั่งให้ไปใช้ในการขุดคูคลอง แม้ลูกศิษย์หลายคนไม่ เห็นด้วย แต่ก็ยอมทำตาม อาศัยความเคารพ เชื่อมั่นใน ญาณทัสสนะความเห็นแจ้งของท่าน คุณยายอาจารย์มีวิธีการง่ายๆ แต่ลึกซึ้ง พอถึงวัน อาทิตย์คุณยายอาจารย์ก็พาผู้คนจากบ้านธรรมประสิทธิ์ ประมาณร้อยกว่าคนมาดู หลวงพ่อทัตตชีโวและหมู่คณะที่ กำลังทำงานขุดคูคลองอยู่ เพื่อให้เขาได้เห็นภาพว่ามีการ ลงมือทำงานกันจริง การสร้างวัดเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้น มาแล้ว จากแนวดินคูคลองที่กำลังขุดอยู่อย่างขะมักเขม้น ท่ามกลางแดดร้อนเปรี้ยง แต่ก็ไม่มีใครยอมถอย ญาติโยมที่มาเห็นแล้วเกิดความศรัทธา มีความดีใจ ประหนึ่งว่า วัดกำลังจะสร้างเสร็จแล้ว ก็เลยช่วยเหลือกัน ๒๐ กัลยาณมิต· กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๕