อุปสรรคในการปฏิบัติธรรม : หน้า 74/204

แม้พระศาสดายังตระหนักและทรง เกื้อกูลการปฏิบัติกรรมถึงขนาดเสด็ ไปป้องกันการรบกวนการปฏิบัติของ สามเณรด้วยพระองค์ ดังนั้นถึงเป็น เรื่องที่ควรระมัดระวังการรบกวนขณะ ที่ต้อื่นปฏิบัติกรรม ถึงแม้กระนั้นก็ยังมีอุปสรรคของนักปฏิบัติธรรม ที่ทำให้พลาดโอกาสในการบรรลุธรรมหรือต้องใช้ความ เพียรอย่างมาก มีตัวอย่างดังต่อไปนี้ ๑.ความตาย มีตัวอย่างของท่านอาฬารดาบสกับ อุททกดาบส ครูเก่าของพระโพธิสัตว์ เมื่อครั้งที่พระ โพธิสัตว์ออกบวชแสวงหาทางหลุดพ้นใหม่ๆ ได้เข้าไป ศึกษาการท่าสมาธิจิตจากครูทั้งสองจนสามารถปฏิบัติได้ ตามที่ครูทั้งสองแนะนำ พระองค์เห็นว่าไม่สามารถหลุดพ้น ได้ จึงหลีกเร้นออกไปทำความเพียรแต่ลำพังจนตรัสรู้ธรรม ในที่สุด ต่อมาพรหมมาอาราธนาให้พระองค์แสดงธรรม พระองค์ตรวจดูด้วยข่ายพระญาณก็พบว่าครูทั้งสอง เป็น ผู้มีกิเลสอาสวะเบาบาง สมควรที่จะตรัสรู้ธรรม แต่ทั้งสอง ได้สิ้นชีวิต แล้วไปบังเกิดในพรหมโลก จึงพลาดโอกาสที่ จะได้บรรลุธรรมอย่างน่าเสียดาย ๒.วิบากกรรมเก่าในอดีต ในสมัยของพระกัสสป สัมมาสัมพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์เกิดเป็นโชติปาลมาณพ มีเพื่อนผู้มีศรัทธาชื่อ ฆฏิการมาณพ ฆฏิการะพยายาม ชักชวนโชติปาละไปพบพระศาสดา แต่โชติปาละไม่มีศรัทธา แม้ฆฏิการะจะพยายามชวนโชติปาละไปเข้าเสาพระศาสดา ถึง ๓ ครั้ง แต่โชติปาละกลับตอบว่า การตรัสรู้ของสมณะ โล้นจักมีมาแต่ไหน การตรัสรู้เป็นของได้ยากยิ่ง เพราะวิบาก กรรมนั้น พระพุทธองค์จึงต้องบำเพ็ญทุกรกิริยา มากมาย อยู่ที่ตำาบลอุรุเวลาเมื่อครั้งเป็นพระโพธิสัตว์อยู่ถึง 5 ปี เหตุ ที่พระองค์ไม่ได้บรรลุพระโพธิญาณอันสูงสุด เพราะถูก กัลยาณมิตว ๗๒ ๆมภาพนธ์ พ.ค. ๒๕๕๕ กรรมเก่าห้ามไว้ จึงได้แสวงหาโดยทางผิด อุปสรรคอีกประการหนึ่ง คือ การรบกวนของผู้รู้ เท่าไม่ถึงการณ์ มีตัวอย่างของบัณฑิตสามเณรเป็นอุปัฏฐาก ของพระสารีบุตรเถระ เช้าวันหนึ่งขณะที่สามเณรตาม พระเถระบิณฑบาต สามเณรเห็นคนไขน้ำเข้านา เห็น ช่างศรดัดลูกศร เห็นช่างไม้ถากไม้ท่าล้อรถ จึงมีความคิดว่า น้ำ ลูกศร และไม้ไม่มีชีวิตจิตใจ เขายังดัดยังฟักได้ ทำไม ตนเองมีจิตจะทำให้จิตเป็นไปในอำนาจที่ตนปรารถนาไม่ได้ จึงขอลาพระเถระกลับไปปฏิบัติธรรม พระเถระก็อนุญาต ขณะสามเณรกำลังปฏิบัติธรรมอยู่ในกุฏิ พระศาสดาทรง ตรวจดูโ ดูโลก สามเณรเข้าไปอยู่ในข่ายพระญาณ พระองค์ ทรงเห็นว่าสามเณรจะบรรลุอรหัตผล ขณะนั้นพระสารีบุตร กลับจากบิณฑบาตกำลังนำ ภัตตาหารมาให้สามเณร พระศาสดาจึงเสด็จไปพบพระสารีบุตรที่ซุ้มประตู ตรัสถาม ปัญหากับพระเถระ จนสามเณรบรรลุอรหัตผล จึงให้พระ สารีบุตร นำ ภัตตาหารเข้าไปให้สามเณร แม้พระศาสดายังตระหนักและทรงเกื้อกูลการ ปฏิบัติธรรมถึงขนาดเสด็จไปป้องกันการรบกวนการ ปฏิบัติของสามเณรด้วยพระองค์ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่ควร ระมัดระวังการรบกวนขณะที่ผู้อื่นปฏิบัติธรรม จะอ้างว่า เด็กกำลังซนไม่รู้เดียงสาไม่ได้ เพราะคนทำ บาปทั้งที่ไม่รู้มี โอกาสสร้างบาปมากกว่า อุปมาเหมือนคนตาบอดกับคน ตาดี ที่จำเป็นจะต้องจับก้อนเหล็กเขื่อนอุจจาระ คนตาดี จะจับด้วยความระมัดระวังให้เพื่อนน้อยที่สุด แต่คนตาบอด ไม่เห็นย่อมเปรอะเพื่อนมากกว่า คนที่ บาปก็เช่นกัน ถ้ารู้ ว่าเป็นบาปแน่ๆ เป็นจะต้องทำ ก็ทำ บาปให้น้อยที่สุด แต่ คนที่ไม่รู้ว่าเป็นบาปก็ทำ เต็มที่ ยิ่งในยุคเทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างนี้ มีสิ่งรบกวน หลายอย่าง เช่น โทรศัพท์มือถือ วิทยุติดตามตัว เสียงปลุก ของนาฬิกา หากมีได้ระมัดระวังตัว มาปฏิบัติธรรม บำเพ็ญกุศลแท้ๆ แทนที่จะได้บุญกุศลล้วนๆ กลับรับเอา เศษกรรมไปโดยไม่รู้ตัว รบกวนการปฏิบัติธรรมจึงเป็น มหัดภัยของผู้ไม่รู้