ประวัติและเรื่องราวของหลวงพ่อ : หน้า 107/204

ช่วงสุดท้ายของชีวิต (^77252/คอลัมน์บุคคลยุค ต้นวิชชา ฉบับนี้จะเป็นประวัติและ เรื่องราวที่เป็นปกิณกะของหลวงพ่อ วัดปากน้ำจากคำพูดของหลาน ที่มา คอยดูแลหลวงพ่อในช่วงสุดท้ายของ ชีวิต ก่อนที่หลวงพ่อจะมรณภาพใน วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๑๒ บุคคลท่านนี้ก็คือ กัลยาณมิตร ฉลอม มีแก้วน้อย หรือที่รู้จักกันใน นามลุงหลอมนั่นเอง ลุงหลอมเล่าถึงประวัดของ ตนเองว่าเกิดวันอังคาร เดือนยี่ ปีพ.ศ.๒๔๖๕ เป็นลูกของนายใส มี แก้วน้อย ซึ่งเป็นน้องชายของหลวง พ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ลุงหลอม เล่าให้ฟังว่าตอนเด็กๆ อายุราว ๖-๗ ขวบ มาวัดปากน้ำกับโยมแม่ของ หลวงพ่อวัดปากน้ำ สมัยก่อนวัด ปากน้ำช่วงปี พ.ศ.๒๔๗๑ วัดเหมือน วัดที่อยู่ในชนบท ไม่เจริญอะไร มี สวนล้อมรอบวัด มีทั้งสวนลำไย สวนมะพร้าว มีต้นหมาก ต้นชมพู ดูแล้วร่มเย็น มีนกชุมโดยเฉพาะอีกา มีมากทีเดียว วัดปากน้ำสมัยนั้นอยู่ ใกล้กับวัดหมู ก็เห็นมีหมูมากมาย เป็นร้อย ร้องทีก็หนวกหูทีเดียว แต่ ช่วงหลังๆ พวกญวนจับไปหมด สมัยนั้นมีกุฏิเหมือนวัดบ้านนอก เป็นกุฏิเครื่องไม้ สร้างเป็นหลังๆ แบ่งเป็นคณะๆ มีคณะกลาง คณะใต้ แล้วก็มีตัวโบสถ์ มีโรงครัวปลูกเป็น โรงไม้ เป็นบ้านไม้สังกะสี ส่วนถนน ในวัดทำอย่างกับทางคนเดินมีอิฐ เป็นก้อนโต ปูเป็นทางเดิน ดูสวยงาม ทีเดียว วัดปากน้ำมีคลองล้อมรอบ