0 ครั้ง

ขึ้นชื่อว่างูพิษ ย่อมไว้ใจ กระผมรักเวฬุกะเหมือนลูก ไม่ได้ มันอาจแว้งกัด เธอเข้าสักวันหนึ่ง จง ปล่อยมันไปเสียเถอะ อย่าเลี้ยงมันไว้เลย มันเชื่องน่ารักเหลือเกิน กระผมไม่อาจปล่อยมันไป หากินตามยถากรรมได้ ขอ ให้กระผมเลี้ยงมันไว้เถอะ ขอรับ ไม่ว่าอาจารย์จะพูดอย่างไร ศิษย์นั้นก็โต้แย้ง กระผมไม่มีวัน ยืนยันตาม ทำให้มันโกรธ เหตุผลของตัว ได้หรอกขอรับ แต่ถ้าวันหนึ่ง มัน เกิดโมโหขึ้นมา มัน ถ้าอย่างนั้นขอ อาจทำร้ายเธอได้นะ ให้เธอระวังตัว ให้ดีก็แล้วกัน วันหนึ่ง เธออาจต้องตาย เพราะลูกเวฬุกะ ของเธอ... จากนั้นมาอีก ๒-๓ วัน ฤาษีทั้งหลายพากันไปหาผลไม้ซึ่งมีอยู่ มากมายในป่าลึกไกลจากอาศรมแล้วพักอยู่ที่นั่นสองสามวัน งูเวฬุกะจึงถูกทิ้งไว้ที่อาศรมนั่นเอง กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๔ ๑๘๕
- ความเสี่ยงในการเลี้ยงงูพิษ