ข้อความต้นฉบับในหน้า
ส^^2/2/มนุษย์ผู้มีอุปนิสัยที่งดงามที่สุด หา
บุคคลหนึ่งบุคคลใดเสมอเหมือนมิได้ บุคคลท่านนั้นคือ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขั้นตอนการฝึกฝนตนเองเพื่อสร้าง
นิสัยดี ๆ จากบุคคลธรรมดาจนเป็นพระบรมศาสดาได้นั้น
ต้องดำเนินตามบารมี ๑๐ทัศ
บารมี ๑๐ ประการนี้จะเป็นแนวทางดำเนินชีวิต
ให้สูงส่งและมีคุณค่ายิ่งขึ้นเมื่อบารมีเต็มเปี่ยมความเป็น
พระพุทธะก็จะสมบูรณ์อันก่อเกิดประโยชน์แก่ตนและผู้อื่น
อย่างมหาศาลจะนับจะประมาณมิได้ พุทธบริษัทเหล่าใด
ค่าเนินตามรอยพุทธบาทย่อมเป็นพุทธบุตรที่น่ายกย่อง
ควรค่าแก่การเคารพกราบไหว้ของมนุษย์และเทวดา
ทั้งปวงตลอดกาลนาน ดังตัวอย่างของคุณยายอาจารย์
มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง
0. ทานมารมี--
“ธรรมคาหม้อน้ำที่คว่ำลงยอมคายน้ำออกไม่มี
เหลือแม้แต่หยาดเดียวฉันใด เราจะไม่เสียดายทรัพย์ ยศ
บุตร ภรรยา หรือ อวัยวะน้อยใหญ่ให้อย่างไม่มีเหลือฉันนั้น”
คุณยายอาจารย์ท่านมีอุปนิสัยเป็นผู้ให้เสมอ
อุปนิสัยการให้ที่ท่านดูมีใจอย่างหนึ่งก็คือ การเปิดโรง
ทานที่วัดพระธรรมกายถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์และ
สาธุขนทุกวัน โดยได้แบบอย่างมาจากพระอาจารย์ของท่าน
คือพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ
ภาษีเจริญ) แม้กาลต่อมาวัดพระธรรมกายจะมีพระภิกษุ
สามเณรเพิ่มขึ้นเป็นเรือนพัน อุบาสกอุบาสิกาอีก 9,000
คนเศษ และสาธุชนเกือบ 90,000คน ในวันอาทิตย์
ธรรมดาและราว 900,000 คน ในงานบุญใหญ่ แม้ค่าใช้
จ่ายในเรื่องอาหารจะสูงเพียงใด คุณยายท่านไม่เคย
ปริปากบ่น แต่กลับแจ่มใสมีความสุขใจที่มีผู้ประพฤติ
ธรรมเพิ่มขึ้น
คุณยายเป็นคนไม่ติดสมบัติ แต่สมบัติมาติดท่าน
แม้ทรัพย์สินสมบัติที่ผู้มีจิตศรัทธาถวายท่านมากมายเพียงไร
ท่านก็บริจาคจนไม่มีเหลือ นอกจากนี้คุณยายยังชอบให้
ความช่วยเหลือผู้อื่นเสมอ มีใครมาขอพึ่งบารมีท่าน ท่าน
จะไม่ปฏิเสธเลย จะช่วยให้มากที่สุดตามแต่เหตุปัจจัยและ
ความเหมาะสม ท่านเป็นคนแจ่มใสและให้อภัยผู้อื่นตลอด
เวลา ท่านเป็นผู้ให้เสมอจนเป็นที่เคารพรักของศิษย์ทุกคน
ใจของคุณชายจะจดจ้องกับธรรมะภายในตลอด
ไม่สนใจกับลาภ สิ่งของซึ่งเทียบค่าไม่ได้กับธรรมะ
วัตถุ
ภายใน ใจท่านจึงมักน้อยสันโดษเป็นปกตินิสัย ท่านหวัง
แต่บุญที่จะปราบกิเลสให้หมดสิ้นไปแต่ประการเดียว
๒. ศีลบารมี
“ธรรมดาเนื้อทรายจามรีรักษาขนหางที่ติดอยู่ในที่
บางแห่ง ยอมตายอยู่ในที่นั้นไม่ยอมให้ขนหางกระจุยฉันใด
เราจะรักษาศีลให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ด้วยชีวิตฉันนั้น”
คุณยายได้บวชเป็นอุบาสิกาที่วัดปากน้ำ เมื่อ
พ.ศ.๒๔๘๑ ขณะนั้นอายุได้ ๒๙ ปี ได้เจริญภาวนาขั้นสูง
กับพระเดชพระคุณฯลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ จน
หลวงพ่อวัดปากน้ำมรณภาพคุณยายก็ยังดำรงเพศอุบาสิกา
รักษาศีล ๘ ตลอดชีวิตจนละสังขารเมื่อวันที่ 9 กันยายน
พ.ค.๒๕๔๓ ค่าเนินชีวิตเป็นนักบวช ๖๒ ปีเศษ ซึ่งเป็นสิ่ง
ที่ไม่ง่ายเลย
อีกนัยหนึ่งของศีลคือความสะอาดกาย วาจา ใจ
จุณยายเป็นคนรักความสะอาดมาก คุณยายสามารถ
เนรมิตเตียงเก่าๆ ที่เขาทิ้งแล้วให้เป็นเตียงมหาเสน่ห์ที่
อุดมไปด้วยความสะอาด ห้องน้ำคุณยายสะอาดและแห้ง
อยู่เสมอจนมีคนกล่าวว่าห้องน้ำของคุณยายสามารถ
เช้าไปนอนได้ วิธีทำความสะอาดของคุณยายจะเนี้ยบมาก
จะทำความสะอาดทุกทิศทุกด้านทุกซอกทุกมุมอย่าง
อุปัฏฐากใกล้ชิดคุณยายท่านหนึ่งเคยถามคุณ เกลี้ยงเกลา คุณยายจึงเป็นต้นตำรับความเป็นระเบียบ
ยายว่า “คุณยายคะ คุณยายเคยดีดไหมว่าคนมาวัดเยอะๆ
ยายจะเลี้ยงเขาไหวไหม” ท่านตอบอย่างหนักแน่นว่า “ไม่
เคยดีดเลยว่าจะไม่ไหวคิดแต่ว่าไหวตลอดเวลา มาวัดร้อย
ก็ให้เลี้ยงได้ทั้งร้อย มาวัดล้านก็ให้เลี้ยงได้ทั้งล้าน เวลา
ยายนั่งสมาธิจะอธิษฐานให้เขามีกินมีใช้อย่างไม่รู้จักหมดสิ้น
และความสะอาดของวัดพระธรรมกาย จนเป็นที่เลื่องลือ
ไปในวงกว้าง
๓. เนกขัมมะบารมี --7--
.777:
:7777777~
“ธรรมดา”ที่อยู่ในเรือนจำมิได้มีความรักใครใน
ภัยอาชิตร ไขภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕
006