พระเจ้าปเสนทิโกศลและองคุลีมาล : หน้า 167/204

ทางด้านพระเจ้าปเสนทิโกศล ได้เสด็จออกจาก พระนครสาวัตถีด้วยขบวนมาประมาณ ๕๐๐ เสด็จเข้าไป ในพระอาราม เพื่อเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า กราบทูล ถึงพระราชกรณียกิจที่จะต้องไปปราบโจรองคุลิมาล พระพุทธเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนมหาบพิตร ถ้ามหาบพิตรจึง ทอดพระเนตรเห็นองคุลีมาลผู้ปลงผมและหนวดครองผ้า กาสายะ ออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิต เว้นจากการ ฆ่าสัตว์ เว้นจากการสักทรัพย์ เว้นจากการพูดเท็จ สันภัตตาหารหนเดียว ประพฤติพรหมจรรย์ มหาบพิตร จักพิงท่า อย่างไรกับเขา” พระเจ้าปเสนทิโกศลตรัสว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อมสันฟังไหว้ จึงลุกรับ พึ่งเชื้อเชิญด้วยอาสนะ พึง บำรุงเขาด้วยจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และดีลานเภสัช บริขาร หรือพึงจัดการรักษาคุ้มครองป้องกันอย่างเป็นธรรม ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ แต่องคุลีมาลนั้นเป็นคนทุศีล มี บาปกรรม จักมีความสำรวมด้วยศีลเห็นปานนี้แต่ที่ไหน พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงยกพระหัตถ์เบื้องขวาขึ้นชั้ ไปทางท่านพระองคุลิมาล งนั่งอยู่ไม่ไกล ตรัสบอกพระ เจ้าปเสนทิโกศลว่า "มหาราช นั่นไงองคุลีมาล!!” พระ ราชาทรงมีความกลัว พระโลมชาติชูชัน เหล่าทหารที่ ติดตามถึงกับขนลุกซูซัน สะดุ้งหวั่นหวาดไปตามๆ กัน พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “อย่าทรงกลัวเลยมหาบพิตร องคุลีมาล นี้เป็นผู้ไม่มีภัยต่อใครๆ อีกต่อไปแล้ว” พระราชา เมื่อทรงหายหวาดหวั่น ก็เสด็จเข้าไปหาท่านองคุลีมาล ตรัสถามเพื่อความมั่นใจว่า "บิดาของพระผู้เป็นเจ้ามีโคตร อย่างไร มารดาของพระผู้เป็นเจ้ามีโคตรอย่างไร” “ดูก่อน มหาบพิตร บิดาชื่อคัคคะ มารดาชื่อมันตานี” พระเถระตอบ พระราชาตรัสต่อไปว่า “ท่านผู้เจริญ ขอพระผู้เป็นเจ้า คัคคะมันตานีบุตร จงอภิรมย์เถิด ข้าพเจ้าจักทำความ ขวนขวาย เพื่อจีวร บิณฑบาต เสนาสนะและดีลานเภสัช บริขารแก่พระผู้เป็นเจ้า” ตรัสเสร็จก็ทรงเปลื้องผ้าคาดพุง ออกถวายท่านองคุลีมาลด้วย พระราชาได้กราบทูลพระบรมศาสดาว่า “ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ น่าอัศจรรย์นัก ไม่เคยมีมา ที่พระผู้มีพระ ภาคเจ้าทรงทรมานได้ซึ่งบุคคลที่ใครๆ ทรมาน ไม่ได้ ทรง ยังบุคคลที่ใครๆ ให้สงบไม่ได้ให้สงบได้ทรงยังบุคคลที่ใครๆ ให้ดับไม่ได้ให้ดับได้ เพราะว่าหม่อมสัน ไม่สามารถจะ ทรมานผู้ใดได้แม้ด้วยอาชญา แม้ด้วยศัสตรา แต่ผู้นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทรมาน ได้โดยไม่ต้องใช้อาชญา ไม่ต้องใช้ศัสตรา ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อมสันขอทูล ลาไปในบัดนี้ หม่อมสันมีกิจมาก มีกรณียะมาก" เวลาเชา ขณะที่ ขณะที่พระองคุลีมาลเข้าไปบิณฑบาตใน พระนครสาวัตถี ชาวบ้านรู้ว่าเป็นองคุลีมาลโจรก็ขว้าง ก้อนดิน ท่อนไม้ ก้อนกรวดใส่ท่านด้วยความโกรธ พระเถระครีษะแตกเลือดไหล บาตรก็แตก ผ้าสังฆาฏิก ฉีกขาด เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ท่านตรัสว่า “เธอ จงอดกลั้นไว้เถิดพราหมณ์ เธอได้เสวยผลกรรมซึ่งเป็น เหตุจะให้เธอพึงหมกไหม้ในนรกตลอดปีเป็นอันมาก ตลอดร้อยปีเป็นอันมาก ตลอดพันปีเป็นอันมากใน หธาน ฝ+ กุมภาพัน พ.ศ. ^๕๐๕ ©๖๕