ความอดทนและความจริง : หน้า 119/204

5. ชันติบารมี :1” “ธรรมดาแผ่นดินสามารถรองรับของสะอาดและ ไม่สะอาดได้ฉันใด เราจะอดทนต่อการยกย่องและการ ดูหมิ่นของชนทั้งปวงฉันนั้น” ชีวิตของคุณยายผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก เจอะเจอทั้งความยากลำบาก ความเข้าใจ ความไม่เข้าใจ สุข ทุกข์ นินทา สรรเสริญ ผ่านมาหมดครบทุกรสชาติ แห่งชีวิต ชีวิตที่ผ่านยุคสงครามโลกครั้งที่ ๒ ชีวิตที่นั่ง สมาธิทำวิชชาวันละ ๑๒ ชั่วโมง ชีวิตที่เริ่มต้นสร้างวัด ด้วยปัจฉิมวัย (50 ปี) ชีวิตที่ตรากตรำสร้างคนก็คนแล้ว คนเล่า ชีวิตที่ทุ่มเทให้กับงานพระศาสนาอย่างต่อเนื่องไม่มี วันพัก จนล้มป่วยแทบเอาชีวิตไม่รอดถึง ๒ ครั้ง จน คุณยายต้องเอ่ยปากว่า “ถ้าเป็นคนอื่นก็เป็นขี้เถ้าไปแล้ว” และยังเป็นชีวิตที่สร้างผลงานพระพุทธศาสนาอย่างไม่เคย มีมาก่อนในประวัติศาสตร์ปัจจุบัน ผู้กระทำได้เช่นนี้ย่อมหนักแน่นด้วยขันติธรรม อย่างหาที่เปรียบมิได้ ๗. สัจจะบารมี -- “ธรรมดาดาวประกายพฤกษ์เป็นดั่งตาชั่งของโลก ไม่ว่าฤดูใดก็ไม่เคยโคจรออกนอกวิถีโคจรเลยฉันได เราจะ ยึดนั่นในสัจจะบารมีฉันนั้น” การที่คุณยายสามารถพลิกตัวเองจากคน ธรรมดามาเป้นครูอาจารย์ผู้มีลูกศิษย์มากมายได้นั้น เป็น เพราะตลอดชีวิตของคุณยายท่านไม่เคยทำอะไร เหยาะแหยะเลย มีแต่คำว่า "จริง" คำเดียว คุณยายเคย พูดถึงเรื่องนี้ไว้ว่า “คนเราจะทำอะไรก็ตาม ขอให้ทำให้จริง” ดูแต่ยาย ความรู้ก็ไม่มี ปริญญาก็ไม่ได้ มีแต่จริงอย่างเดียว ยายยัง สร้างวัดได้ แล้วยายก็พิจารณาว่าที่เขาทำกันไม่ได้ ไม่สำเร็จ เพราะทำไม่จริง เจออะไรนิดอะไรหน่อยก็ไม่รู้แล้ว ทั้งๆ ที่เขาจบปริญญาสูงๆ จบปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญา เอก ส่วนยายความรู้ก็ไม่มี กอ ข้อ ก็ไม่กระดิกหู ไม่จบ อะไรสักอย่าง ยายมีแต่ "จริง" ตัวเดียว ทำได้ ทำสำเร็จ แล้วยายก็มองไปในอนาคตว่า “คนเราถ้าชาตินี้ ไม่จริง ชาติต่อๆ ไปก็ล้มเหลวเอาดีอะไรไม่ได้ ฉะนั้น เวลาจะทำอะไรก็ทำใบจริงตั้งแต่ชาตินี้” คุณยายเป็นรุ่นจริงทั้งคำพูด การกระทํา และจิตใจ เป็นตัวอย่างที่หาได้ยากในยุคปัจจุบัน ๘. อธิษฐานบารมี ..... “ธรรมตาภูเขาย่อมทนแรงลมจากทุกทิศไม่ หวั่นไหว ไม่คลอนแคลนฉันใด เราจะไม่หวั่นไหวไม่ คลอนแคลนในอธิษรูปั่นบารมี” อธิษฐาน คือความตั้งใจนั่น หรือปณิธานแน่วแน่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดทิศทางการดำเนินชีวิตให้ ถูกต้อง เพื่อสละสิ่งยั่วยุยั่วเย้าทั้งภายนอกภายในให้สิ้นไป เพื่อป้องกันแก้ไขไจจนกระทั่งใจสว่าง เพื่อรักษาใจให้สงบ หยุดนิ่งเป็นสุข คุณยายแม้ในรู้หนังสือแต่ความมีปัญญาของท่าน ทำให้ท่านอธิษฐานได้มากมาย ท่านอธิษฐานบ่อยๆ ท่านสอน ให้อธิษฐานทุกครั้งเธอทำบุญ ท่านบอกว่า “อธิษฐาน ครั้งหนึ่งบุญก็เกิดขึ้นครั้งหนึ่ง ให้พยายามนึกอธิษฐานให้ดี ปีกให้มากๆ เข้า แล้วอะเป็นไปเอง ต่อไปก็ชำนาญ คุณยายสอนเสมอว่า ชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายต้อง อธิษฐานล้อมคอกไว้ให้หมดทุกสิ่งทุกอย่าง เช่น ท่านให้ อธิษฐานว่า “ขอให้เกิดมฯมีหูดี ตาดี โรคภัยไข้เจ็บไม่มี ให้ อวัยวะ ๓๒ ครบบริบูรณ์ ขอให้ได้เกิดเป็นชายได้เพศบริสุทธิ์ ไม่หลงใหลในเพศตรงข้าม ไม่ยินดีในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และธรรมารมณ์ของเพศตรงข้าม ก่อนตายขอให้มีสติ ให้มีบุญบารมีมากๆ ทุกภพ ทุกชาติ ให้พบแต่คนๆๆ ว่านอนสอนง่าย ปลูกต้นไม้ก็ให้อธิษฐานให้ต้นไม้ทุกต้นที่เราปลูก นี้เจริญงอกงามให้ความร่มเย็นเป็นสุข ใครมานั่งใต้ร่มไม้ นี้ก็ให้เห็นธรรมะ ให้ปักรพรรดิลงรักษา นกกามาจับ เรา ก็ได้บุญ ตอนนอนก็!)ธิษฐานอยู่ในองค์พระตลอดเวลา พระจะได้คุ้มครองรักป่ามีอะไรเกิดขึ้นเราก็ปลอดภัย” พัย-ไณนัตร กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕ ©0ml