ค่าสอนของคุณยาย : หน้า 102/204

ครอบครัวที่อบอุ่นของคุณพัชรี เบ็ญจวิลาส * ค่าสอนของคุณยายอาจารย์ที่พี่ได้รับล่ะคะ คุณสุดา : สิ่งที่คุณยายสอนก็คือว่า อย่าทิ้งธรรมะ และให้ ปฏิบัติตนเป็นคนมีศีลตลอดไป คุณพัชรี : คุณยายสอนให้นั่งสมาธิ บอกว่าการนั่งสมาธิได้ บุญมากที่สุด จะทำบุญด้วยวิธีใดก็ตาม กี่ล้านหนก็ไม่ เท่ากับนั่งสมาธิให้ใจหยุดนิ่งเห็นความสว่างเพียงครั้งเดียว การนั่งสมาธิเป็นการเอาบุญให้กับตัวเองที่ง่ายที่สุด พอเรา นั่งเราก็ได้บุญแล้ว ไม่ว่าจะเห็นหรือไม่เห็นเหมือนที่คุณยาย เคยพูดไว้ว่า การนั่งสมาธิเหมือนก๋าป่นทุบดิน ทุบลงไป ไม่ว่าตรงไหนก็ต้องถูกดิน เหมือนนั่งสมาธิพอเริ่มนั่งก็ได้ บุญแล้ว นั่งทุกทีได้บุญทุกทีเหมือนกัน แล้วท่านก็สอนว่า ให้รู้จักใช้บุญ คือ หาบุญได้ ต้องใช้บุญเป็น อันนี้พี่จะบอกคนอื่นต่อๆ ไป บอกว่า หาบุญ ได้ต้องใช้บุญเป็น ถึงเวลาจะต้องใช้บุญก็รวมบุญที่ เราเคยทำไว้แล้วอธิฐานจิตให้ดี ไม่ใช่ทำบุญแล้วก็ปล่อย เฉยๆ ไว้ แล้วบุญจะช่วยเราได้เมื่อไหร่ คุณสุดา : มีครั้งหนึ่งพี่เล่าให้คุณยายอาจารย์ฟังว่า คุณยายคะ หมอดูเขาบอกว่าหนูจะอยู่ได้แค่อายุ ๖๕ คุณยายท่านบอกว่า “ให้หมอดูมาดูยายมั่ง คุณเหมียวอย่า ไปเชื่อเขา ให้เรานั่งสมาธิปฏิบัติธรรมของเราไปเรื่อยๆ ก็ แล้วกัน" คุณยายอยากให้เรานั่งธรรมะกันดี ๆ คุณพัชรี : คุณยายเคยสอนว่า อย่าไปว่าพระ หรือนึกตำหนิ พระ อย่างบางคนเวลาไปดักบาตรแล้วก็แอบนึกว่า พระองค์นั้นอย่างนั้นอย่างนี้ คุณยายว่าถ้าจะคิดอย่างนั้น อย่าไปใส่บาตรเสียดีกว่า บุญไม่พอกับบาปที่เราได้หรอก อย่าไปแบกบาปเลย เพราะฉะนั้น เราก็ไม่คิด ไม่พูดในทางที่ อOPCO กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕