การอบรมธรรมทายาท : หน้า 23/204

อย่างเต็มที่ ใครมีทรัพย์ก็เททรัพย์ลงมา ใครมีแรงก็เท แรงลงมา ช่วยกันคนละไม้คนละมือ แล้วยังไปช่วยกัน บอกบุญตามญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงมาช่วยกันอีกมากมาย จากเงินก้อนแรกเพียง ๓,๒๐๐ บาท การก่อสร้าง วัดได้ลุล่วงไปด้วยดี เงินทุนก็ทับทวีขึ้นไปตามลำดับ และ ในระหว่างสร้างวัด ก็ได้ใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์ในการศึก อบรมคนไปด้วย เริ่มมีการอบรมธรรมทายาทรุ่นที่ ๑ เมื่อ ประมาณ พ.ศ. ๒๕๑๕-๒๔๑๖ เพื่อสร้างธรรมทายาทไว้ สืบทอดอายุพระพุทธศาสนา สร้างคนดีให้แก่สังคม และมี การอบรมต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน ๒๙ รุ่นแล้ว มีนิสิต นัก ศึกษา ประชาชนผ่านการอบรมไปแล้วประมาณสอง หมื่นคน วิธีการวางแผนงาน หากองทุนมาสร้างวัด คุณ ยายอาจารย์ท่านทำอย่างนี้ และได้เป็นต้นแบบการดำเนิน งานสร้างวัดพระธรรมกายจนถึงทุกวันนี้ จะเห็นได้ว่า ระหว่างที่ลงมือสร้างสภาธรรมกายสากล สร้างมหาธรรม กายเจดีย์ถึงยังไม่แล้วเสร็จ ก็ได้ใช้พื้นที่สภาธรรมกาย ลากลที่มีเพียงหลังคามุงด้วยซาแลนเป็นที่นั่งสมาธิ ปฏิบัติธรรมของสาธุชน ใช้พื้นที่ซึ่งกำลังปรับดินบริเวณ รอบๆ มหาธรรมเจดีย์เป็นที่ประกอบพิธีสำคัญทาง พระพุทธศาสนา เช่นพิธีจุดโคมมาฆประทีป ถวายเป็น พุทธบูชา เนื่องในวันมาฆบูชาเป็นต้น ขั้นต่อมาท่านได้สร้างความเป็นเจ้าของวัดให้เกิดขึ้น สร้างความผูกพันในพื้นที่ให้เกิดขึ้น ให้ญาติโยมร่วมกัน กับปลูกต้นไม้ ช่วยกันขนดินขนทรายจัดเตรียมอาหารต่างๆ ช่วยกันขัดล้างห้องน้ำ ทุกคนเกิดความรู้สึกว่าวัดของเรา เราสร้างมากับมือ จากปากต่อปากก็บอกบุญกันต่อ ชักชวนกันมาวัด เมื่อประมาณปี พ.ศ.๒๕๑๓-๒๕๑๔ ตอนนั้นวัดยัง ใช้ชื่อว่าศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม สาธุชนเริ่มมาวัดเพิ่ม ขึ้นจากจำนวนร้อยเป็นจำนวนหลายพันคน นิสิตนักศึกษา ก็เริ่มทยอยเข้าวัดมากขึ้น คุณยายอาจารย์ท่านสั่งให้ เตรียมจัดรถจากบริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิในกรุงเทพฯ มาศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม เพื่ออำนวยความสะดวกให้ แก่สาธุชน โดยเฉพาะนิสิตนักศึกษาอย่าว่าแต่จะมาที่วัดเลย บางคนยังแทบไม่มีเงินซื้อข้าวกิน เมื่อปณิธานในการ สร้างวัดเพื่อสร้างคนดี แม้มีเงินเพียงห้าหกหมื่นบาทใน ช่วงเริ่มก่อสร้างวัด แต่ท่านก็ยังบอกว่าให้เอาเงินจำนวน นี้มาเป็นค่าใช้จ่ายจัดรถให้สาธุชนมาวัดโดยสะดวก ท่าน บอกว่าไม่ต้องกลัวเงินหมดหรอกเราจะเอาบุญต่อบุญ วางแผนฟิกคนให้ค้นศีลธรรม เมื่อวางแผนสร้างวัดให้สำเร็จไปด้วยดี คุณยาย อาจารย์ก็วางแผนซีกคนควบคู่กันไปด้วย โดยซีกให้คุ้นวัด คุ้นกับการฝึกสมาธิ คุ้นกับการฟังเทศน์ คุ้นกับการเป็น เจ้าของวัดโดยเริ่มจากการตั้งกองกฐิน กองผ้าป่าท่านให้ เหตุผลว่า ตามคนมาอบรมศีลธรรม มาฟังเทศน์ฟังธรรม นั้นแสนยากแต่ตามให้เขามาทำบุญตั้งกองผ้าป่านั้นง่ายกว่า โดยเฉพาะเด็กๆ นิสิตนักศึกษาซึ่งมีจำนวนเป็นร้อยคน ก็ ช่วยกันตามพ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงให้ตั้งกองผ้าป่า สร้างวัด เพราะฉะนั้นกองทุนพระพุทธศาสนาก็เกิดขึ้น ขณะเดียวกันก็เป็นการริเริ่มตามคนเช้าวัดที่ได้ผลทันตาเห็น แต่เมื่อเขามาแล้วก่อนประกอบพิธีทอดผ้าป่าสามัคคี ก็ เริ่มด้วยการสมาธิเจริญภาวนาก่อน ฟังเทศน์ลัก ๑๐ นาที ก่อน เมื่อเขาคุ้นกับวัดแล้ว ให้เขาช่วยกันปลูกต้นไม้ สร้างกุฏิพระ เช็ดเสื่อ เก็บอาสนะ ช่วยกันล้างห้องน้ำ คุณยายท่าน กคน โดยผู้ที่มาวัดเหล่านั้นไม่รู้ตัวว่า ถูก ก ถูกปลูกฝังศีลธรรมลงไปในจิตใจแล้ว ค่อยๆ สร้างให้คน คุ้นเคยกับศีลธรรมเหมือนน้ำที่ซึมบ่อทราย น้ำค่อยๆ เต็มบ่อแล้วใสสะอาด ขุ่นตะกอนที่ปะปนอยู่ ถูกกรองสกัด โดยเม็ดทราย การชวนคนโดยวิธีบอกบุญตั้งกองผ้าป่า ทำให้คนทุกเพศทุกวัยมีโอกาสสร้างทานบารมีร่วมกัน เป็นการสร้างทีมงาน สร้างคน และสร้างบุญกุศลไปพร้อม กัน การสอนศีลธรรมสามารถทำได้สองวิธี คือ เทศน์ สอน หรือพูดให้ฟัง และทำสิ่งที่เป็นต้นแบบให้ดู เพราะ ฉะนั้นเด็กๆ อายุแค่ ๕-๖ ขวบ ที่มาวัดพระธรรมกาย สามารถสวดมนต์นั่งสมาธิได้ เห็นเศษขยะตกหล่นอยู่ก็รีบ ไปเก็บใส่ถังขยะเพชรพลอย เพราะได้เห็นแบบอย่างจาก พ่อแม่ จากคนมาวัดทุกคนที่เขาทำกันเห็นจนคุ้นตาคุ้นใจ เห็นแล้วเอาไปทำตาม บางคนอายุเพียง ๒ ขวบด้วยซ้ำ แค่เพียงได้ยินเสียงหลวงพ่อธัมมชโย เริ่มนำ นั่งสมาธิ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ ๒๑