โครงการตอบปัญหาธรรมะ “ทางก้าวหน้า” : หน้า 52/204

ที่ผ่านมาเป็นนานาทัศนะ จากบุคคลในหลายสาขาอาชีพ ซึ่งก็ให้ความเห็นตรงกันว่า "ทาง ก้าวหน้า” เป็นโครงการที่สามารถแก้ไขปัญหาเยาวชนได้ดีโครงการหนึ่ง ที่นี้ลองมาฟังความคิดเห็น จากผู้ที่เคยได้รับรางวัลชนะเลิศการตอบปัญหาธรรมะ “ทางก้าวหน้าภาคใต้” ครั้งที่ ๑ พ.ศ.๒๕๒๗ อุบาสกวินิช พันธุวิริยรัตน์ เข้าร่วมโครงการครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๘ คุณภาพ ผมว่าคนที่คิดโครงการนี้ ท่านเห็นปัญหาและทำ ได้รางวัลชม(ว่า)เชย แต่นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้รู้สึกว่า ไม่เหมือนคนอื่น คนอื่นเห็นแล้วบ่น พอถามว่าจะแก้อย่างไร มงคลชีวิตดี ครั้งที่สองที่เช้าร่วมแต่เป็นการสอบครั้งที่ ของภาคใต้ เรามุ่งมั่นมากขึ้น อ่านเต็มที่ และคิดว่าถ้าศีล เราดี สมาธิเราก็ดี ปัญญาก็เกิด อย่ากระนั้นเลย ๑ เดือน ก่อนมาสอบตั้งใจอ่านมงคลชีวิตและถือศีล ๘ ตลอดเลย ทำให้เราซาบซึ้งกับธรรมะ คิดว่าทุกมงคลมีประโยชน์หมด มาใช้กับชีวิตประจำวันได้หมด มงคลที่ชอบเป็นพิเศษก็ เรื่องความอดทน เพราะเราต้องทนตั้งหลายอย่าง อย่าง ตัวเราปกติกิน ๕ มื้อต่อวัน มาเหลือแค่ ๒ มื้อ ซึ่งก็ต้อง ใช้กำลังใจสูง สุดท้ายก็ได้รางวัลชนะเลิศ โล่พระราชทาน จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ซึ่งเป็นผลงานขึ้น สำคัญและทำชื่อเสียงให้วิทยาลัย ติดว่าโครงการตอบปัญหาธรรมะ “ทางก้าวหน้า” มีส่วนช่วยแก้ปัญหาสังคมอย่างไร ผมคิดว่าถ้ามีการสอบมงคลชีวิตทั้งโรงเรียน โรงเรียนนั้นจะเปลี่ยนเลย โดยที่ครูแทบไม่ต้องทำอะไร ด แค่อ่านหนังสืออย่างน้อยมันก็ซึมซับเข้าไปในใจแล้ว พฤติกรรมจะดีขึ้น เพราะมงคลชีวิตสอนไว้ บอกวิธีการ หมดเลย เทียบง่ายๆ ว่า ถ้าเราเป็นพ่อแม่หรือเป็นครู ถึง เวลาเราก็เอาลูกไปฉีดวัคซีนป้องกัน แต่มันป้องกันได้แค่ ร่างกาย จิตใจมันฉีดป้องกันไม่ได้โรคที่เกิดจากจิตใจมันเยอะ ดื่มเหล้าก็สารพัดโรค สูบบุหรี่ก็สารพัดโรค ไปเที่ยวกลาง คืนก็สารพัดโรค บอกว่าวัคซีนที่ฉีดไปป้องกันโรคเหล่านี้ ได้ไหม และถามว่าทุกคนอยากป้องกันตรงนี้โหม ตอบว่า อยากมากเลย แต่ครูเองก็ตัน พ่อแม่ก็ต้น เพราะพ่อแม่ เจอลูกวันหนึ่งไม่กี่ชั่วโมง เจอหน้ากันก็ขอเงิน แล้วก็จบ แต่ลูกเจออะไร เจอโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ และสิ่งเหล่า นั้นไปทางไหน ไปทางเสื่อมทั้งนั้นเลย ทางก้าวหน้าจึง เป็นการฉีดวัคซีนป้องกันทุกโรคที่เกิดจากจิตใจที่เสื่อม เขาก็ไม่รู้ และบอกทำไม่ได้หรอก แต่โครงการนี้แก้กันที่ ต้นเหตุ เริ่มจากการป้องกันซึ่งเป็นสิ่งสำคัญและแก้ได้หมด ตั้งแต่พ่อแม่ไม่เข้าใจกันกับลูกก็แก้ได้ ช่องว่างระหว่างครู กับนักเรียนก็หายไป เพราะเด็กรู้ว่าพ่อแม่และครูมี พระคุณอย่างไร รู้หน้าที่ของตนเอง รู้จักคิด รู้จักควบคุม กายวาจาใจของตัวเอง สิ่งที่อยากฝากถึงโครงการตอบปัญหาธรรมะ “ทางก้าวหน้า” ในโอกาสครบ ๒๐ ปี ถ้าคุณครูเห็นว่าตรงนี้เป็นประโยชน์ต่อเด็ก ต่อ สังคม แม้จะมีคนรอบข้างไม่เห็นด้วยบ้าง ก็อยากจะบอกว่า “อดทน" เพราะการทำความดีแน่นอนจะให้มีแต่คนเห็นด้วย มันก็ยาก แต่ถ้าเราเห็นว่านี่คือสิ่งที่จะให้ลูกศิษย์เป็นคนดี เป็นการเปิดสวรรค์ให้เขา ผมว่ามันคุ้ม คุ้มที่ว่าเราคือครู คนหนึ่งที่คอยประคับประคองให้เขาไปสู่เส้นทางที่ดี ให้ เขามีอาชีพอย่างเดียวไม่พอ สิ่งนี้ที่ครูทำจะเป็นความ ภาคภูมิใจ และเป็นบุญกุศลติดตัวไปในภพชาติเบื้องหน้า ต่อไปจะมีแต่คนดีสนับสนุน มีสังคมที่ดี เจอในสิ่งที่ดี ให้สู้ ต่อไปความปลื้มของเราก็เพิ่มขึ้นทุกปีที่เห็นลูกศิษย์เขาไปตี เมื่อเทียบกับครูคนอื่น เขาจะเครียดมากขึ้น เพราะไม่มี อะไรเป้นเครื่องปลื้มใจเลย ลูกศิษย์จบไปแล้วก็จบ อยู่ไปวันๆ จากพื้นฐานที่ครูอยากให้เด็กเป็นคนดี สุดท้ายจะกลับมาทั่ ครูเอง และอยากจะบอกว่าโครงการทางก้าวหน้าได้สร้าง คนๆ หนึ่งให้มีเป้าหมายชีวิตที่ชัดเจน มั่นคง ว่าชีวิตเกิด มาสร้างบารมี ขอให้ทุกท่านที่เกี่ยวข้องจงภูมิใจว่าแรง กายแรงใจที่ได้ทุ่มเทไปไม่ได้สูญหาย นี่เป็นแค่ตัวอย่าง เล็กน้อยที่เกิดขึ้นยังมีอีกเป็นล้านคนที่ได้ผ่านทางก้าวหน้า ถ้าขยายไปได้ทั้งประเทศ แน่นอนสังคมจะดี 10,000