คุณค่าของเวลา : หน้า 186/204

หน้านดีมีรางวัล พี่ป้องแป้ง วัสดีปีใหม่อีกครั้งครับน้องๆ ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่เข้ามา น้องๆ คงมีเรื่องราว สนุกสนาน เบิกบานในวันปีใหม่กันเป็นแน่ ใครมีเรื่อง สนุกสนานอย่างไร อย่าลืมเขียนมาเล่าให้พี่ฟังบ้างนะครับ ส่วนพี่ป่องแป้งก็มีได้ไปที่ไหนครับ ได้แต่นั่งทบทวนวัน เวลาเก่าๆ ว่าเราหมดเวลาไปกับเรื่องอะไรบ้าง ปีใหม่นี้ จะทำอะไรดีที่จะทำให้ชีวิตมีความสุขยิ่งๆ ขึ้นไปครับ ถ้า น้องจะหันมาคิดและพิจารณาวันเวลาที่ผ่านไปอย่างพี่ป้อง แป้งบ้าง ก็ไม่ผิดกฎหมาย และไม่ได้หวงห้ามด้วยนะครับ พูดถึงเรื่องเวลา ช่วงนี้พี่ป่องแป้งได้มีโอกาสอ่าน หนังสือเล่มหนึ่งอ่านแล้วรู้ซึ้งถึงคุณค่าของเวลามากเลยครับ หนังสือชื่อว่า “เอดส์ไดอารี่ วินาทีชีวิต” หนังสือเล่มนี้ดีมาก ตรงที่ว่า เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับการเขียนบันทึกของหญิง สาวผู้โชคร้ายที่ต้องเผชิญโรคร้ายที่ยังไม่มีทางรักษา คือ โรคเอดส์ ซึ่งเธอติดโรคนี้มาจากแฟนของเธอ ในขณะที่ ชีวิตของเธอกำลังรุ่งเรือง กำลังจะจบปริญญาโท และ สมัครงานได้บริษัทที่ดีมาก แต่แล้วชีวิตของเธอก็พังทลาย ผลการ เมื่อเธอไปตรวจเลือดเพื่อที่จะเข้าทำงาน ตรวจเลือดเป็นบวก เมื่อเธอทราบผล เธอแทบล้มทั้งยืน ทำอะไรไม่ถูก ชีวิตตกอยู่ในความมืดมิด กว่าเธอจะตั้ง หลักใหม่ได้ เธอต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่ การดำเนินชีวิต ของเธอก็เปลี่ยนไป จากคนร่าเริงสดใส กลายเป็นคนเก็บตัว และอยู่กับตัวเอง ดูแลตัวเองอย่างดีที่สุด และได้เขียน เรื่องราวแห่งความลำบากจากการเผชิญโรคร้าย ลงใน อินเตอร์เนตเป็นประจำ ทำให้เธอได้รับกำลังใจมากมาย จากผู้ที่เล่นอินเตอร์เนตด้วยกัน กำลังใจเหล่านั้น มัน ทำให้เธอยืนหยัดที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป..... เรื่องราวที่เธอเขียนส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับ เวลาที่เธอท่ากิจกรรมในการดูแลตัวเองเพื่อให้มีชีวิตอยู่ได้ ยืนยาวที่สุด เพราะภัยคือ ความตายกำลังเข้ามาทุกขณะจิต ปัจจุบันเธอก็ยังมีชีวิตอยู่ และหันมาสนใจธรรมะ สนใจ พระพุทธศาสนามากขึ้น เพื่อเป็นกำลังใจ ให้แก่ตัวเธอเอง ในวาระสุดท้ายแห่งชีวิต นี่ก็เป็นบทสรุปสั้นๆ ครับว่า คนเราจะเห็น คุณค่าของเวลามากๆ ก็ต่อเมื่อความตายได้คืบคลานเช้า มาทุกอนุวินาที แต่ในยามที่มีสุขภาพดีๆ กลับใช้ชีวิตหมด ไปกับเรื่องไร้สาระ เหมือนคำโบราณที่ว่า “ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา” แล้วเราล่ะครับ ทำเวลาวันนี้ให้ดีที่สุด หรือยัง....... 339 เรื่องนี้ ฟังแล้วอาจจะเครียด หน่อยนะครับ แต่พี่ป้องแป้งเห็นว่า มันเป็นเรื่องที่เหมาะกับตัวเองครับ ในป่านี้ดูเผินๆ แล้วสงบร่มรื่นดี แต่ระวังหน่อยนะครับ เพราะมีงูอาศัยอยู่ หลายตัว น้องๆ ลองนับดูสิครับว่า มีทั้งหมดกี่ตัว มันทำให้เราต้องหันมาให้ความ สำคัญกับตัวเราเอง กับเวลาที่เรามี ชีวิตอยู่มากขึ้น อย่างน้อย หนึ่งปี ได้คิดทบทวนตัวเองสักทีก็ยังดีกว่า ไม่ได้คิดเลยนะครับ ถ้าหากน้องๆ สนใจเรื่องดัง กล่าว สามารถหาหนังสือเล่มนี้ อ่านได้ตามห้องสมุด หรือตามแผง หนังสือทั้วไปครับ.... ฉบับนี้มีเกมส์อะไรสนุกๆ มา ติดตามกันได้เลยครับ พบกันใหม่ ฉบับหน้าครับ ๑๘๔ กัลยาณบิด กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕