ชีวิตและคำสอนของหลวงพ่อ : หน้า 108/204

มีคลองด่าน คลองบางหลวง คลองภาษีเจริญ เวลาคนไป มาวัดปากน้ำ ถ้าใครไม่มีเรือส่วนตัวก็มาเรือเมล์ขาวซึ่งจะ วิ่งจากท่าไฟไหม้ (ท่าน้ำภาษีเจริญ) ออกแม่น้ำเจ้าพระยา ไปปากคลองตลาด ไปท่าเตียน ไปราชวงศ์ ทางโรงครัว ซึ่งมีแม่ท้วมดูแล เวลาจะไปซื้อกับข้าวกับปลาก็ต้องลง เรือเมล์ไป ลุงสมัยนั้นเป็นเด็กก็ตามแม่ท้วมไปด้วย ไปซื้อ ของแถวราชวงศ์บ้าง แถวสะพานหันบ้าง ศาลาที่หลวง พอลงเทศน์จะเป็นศาลาไม้ กว้างและยาว จุคนได้มาก แค่พระเณรก็จได้เป็นร้อยรูป วันปกติหลวงพ่อก็จะลง เทศน์ที่ศาลา แต่ถ้าเป็นวันพระ ท่านก็จะลงเทศน์ในโบสถ์ ขุดแก้วกายสิทบี้ สมัยแรกๆ ในยุคที่ หลวงพ่อเริ่มสอนวิชชา ธรรมกาย ยังมีพระเณรและ นี้ไว้ได้จะเลี้ยงคนได้มากมายมหาศาลทีเดียว หลังจากนั้น ท่านจึงริเริ่มที่จะสร้างโรงงานทำวิชชาขึ้น เรื่องการทํามาหากิน ลุงหลอมเล่าต่อว่า พออายุได้ ๑๕ ปี ลุงก็มาบวช เป็นเณรอยู่กับหลวงพ่อ อยู่ได้แค่พรรษาเดียวลุงก็จะสึก หลวงพ่อท่านไม่ให้สึก แต่เราก็ไม่อยากอยู่สุดท้ายก็สึกจนได้ หลวงพ่อท่านคอยเตือนลุงอยู่เรื่อยตั้งแต่สมัยเป็นเด็กว่า อย่าไปคบพวกอันธพาล แต่ไอ้พวกนี้มันก็ชอบมาหาลุงอยู่ เรื่อย หลังจากที่ลงไปเป็นทหาร รับใช้ชาติ พวกนี้มันชอบมา กวนจัง ไอ้คนตัวเกๆ มันชอบเรา มันก็บอกว่ากูไม่รักมึง กูจะไม่ มาชวนมึงหรอก พวกเยอะแยะ ทำไมไม่ชวน กูเห็นว่าถึง อดอยากยากจนลำบาก เงิน แม่ชีที่ได้ธรรมกายยังไม่มาก แต่ท่านเป็นคนชอบลองวิชชา มีครั้งหนึ่งหลวงพ่อท่านสั่งให้ ลูกศิษย์ แก้วขึ้นมา หลุมที่ ขุมใหญ่ขนาดหลุมเสา ลึกไม่ มากแค่ศอกเดียวเห็นจะได้ หลวงพ่อท่านใช้ธรรมกายดึง แก้วขึ้นมาให้สูง จะได้ขุดได้ ง่ายๆ ท่าน านสั่งให้แม่ชีบุนนาค ไปตามผู้ที่ดูแลแก้ว มาคุยด้วย ก็เหมือนมีคนมาเข้าร่าง แล้วก็พูดท้าทายหลวงพ่อว่า “ถ้า มึงแน่จริง ถึงขุด กูจะให้งูกัดถึง” หลวงพ่อท่านก็สั่งให้ ลูกศิษย์ขุดลงไป ไม่รู้มาจากที่ไหนอยู่ดีๆ มันก็โผล่มากัด แขน ไม่รู้เป็นงูผีหรือเปล่า บางครั้งแก้วก็เคลื่อนตัวไป กัลยาณมิตร®ลอม มีแก้วน้อย แต่ในภายหลังหลวงพ่อท่านใช้สายสิญจน์ล้อมรอบหลุมขุด แล้วมีใส่ข้าวตอกดอกไม้ลงไปด้วย เพื่อไม่ให้แก้วเคลื่อน หนีไป แล้วท่านก็ขุดเอาแก้วขึ้นมาได้จริงๆ ท่านเอาไว้ใน โบสถ์ แต่อยู่ได้แค่ ๗ วัน วันที่เจ็ดฟ้าผ่าเปรี้ยง แล้วแก้ว ก็หายไป หลวงพ่อจึงรู้ว่าเรายังไม่ชนะมาร ถ้าเราเอาแก้ว ทองเวลาเบี้ยเลี้ยงออกที ก็ไม่ พอกินพอใช้ กูถึงจะมาชวนมึง แต่ลุงก็จำค่าที่หลวงพ่อสอนไว้ เลยไม่ไปกับพวกมัน จึงรอดตัว มาได้ หลวงพ่อท่านคอยสอน อยู่เรื่อย โดยเฉพาะเรื่องการ ท่า มาหากิน ท่านบอกว่า “ให้ รู้จักยาก รู้จักจน รู้จักกิน รู้จัก ใช้ รู้จักหากิน ไอ้เรื่องบาปขอร้อง ไม่ให้ทำ ให้หากินอย่างอื่น อย่า ไปเลี้ยงหมู เลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่ ห้ามเด็ดขาด” ท่านบอกว่า มารมันคอยพยายามจะเล่นงานอยู่ เพราะว่ามันอาฆาต หลวงพ่อวัดปากน้ำไว้ ท่านก็เลยสั่งลูกๆ หลานๆ ไว้ว่า ไอ้ ทางบาปไม่ให้เอา ให้หากินทางอื่น หากินได้สิ่งที่มีชีวิตไม่ ให้เอา ให้ค้าขายอย่างอื่นไป ลุงก็เคยขัดขืนท่านอยู่ครั้งหนึ่ง ทดลองดูคือลุงไปเลี้ยงไก่ไว้ร้อยกว่าตัว ไก่ก็ดีอ้วนท้วนดี พอจะขายได้ราคาลงใหญ่ ขายไปก็ขาดทุน แต่ก็ต้องขาย อีกทั้งยังต้องขายกรง ขายอะไรต่ออะไรจึงเอาทุนคืนมาได้ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าหลวงลุง (หลวงพ่อวัดปากน้ำ) ก็สอนเรา