ข้อความต้นฉบับในหน้า
บทความพิเศษ วิชชา สุวิเชียร
ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ !
m !
กับการตรวจสอบด้วยเครื่องมือวิทยาศาสตร์
จานที่ตั้งเดิมของใจ...
จะอยู่ตรงกับจุดกึ่งกลางของกายมนุษย์สูงจาก
สะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ! ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัด
ปากน้ำ ภาษีเจริญ (พระมงคลเทพมุนี) เรียกจุดนี้ว่า
"ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗"
ณ
จุดๆนี้ ...
เป็นฐานที่ตั้งแห่งการทำงานของใจ ใจที่ไม่
ฟุ้งซ่านกระจัดกระจายไปในที่ต่างๆ “แต่รวมเป็นหนึ่งหยุด
นึ่ง ณ จุดนี้จะมีประสิทธิภาพในการทาางานสูงสุดทั้งงาน
หยาบหรืองานละเอียดทางใจก็ตาม” เหมือนการรวม
แสงแดดที่กระจัดกระจาย ให้รวมเป็นหนึ่งเป็นจุดเดียวกัน
ด้วยเลนส์หรือกระจกโค้ง “จะมีพลังงานสูงสุดผกผันตรง
ข้ามกับจุดที่ยิ่งเล็ก" หากยิ่งเล็กลงเท่าใดก็สามารถจุดไฟ
ให้ติดได้ง่ายดายมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานละเอียดทางใจด้วยแล้ว ...
จำเป็นทีเดียวที่จะต้อง “ทำใจให้หยุดนิ่งสนิท ณ
ตรงจุดนี้เท่านั้น" และเมื่อหยุดนิ่งสนิทถูกส่วน แล้ว จุดที่
เปรียบประดุจประตูแห่งมิติอันน่าอัศจรรย์นี้ “ก็จะเปิดออก
เป็นช่องเป็นทาง....คล้ายกับอุโมงค์ผ่านมิติในภาพยนตร์
หรือคล้ายท่อแก้วใสๆ” ซึ่งเป็นทางผ่านเข้าไปสู่อีกมิติหนึ่ง
ที่เป็นจักรวาลภายในตัวเรา
สายกลาง”
เรียกทางสายนี้ว่า “มัชฌิมา ปฏิปทา” หรือ “ทาง
เราจะได้พบกับสิ่งต่างๆ มากมาย “อย่างที่ไม่อาจ
ขบคิดได้ด้วยสามัญสำนึก ของปุถุชนทั่วไปที่ไม่ได้ลงมือ
ปฏิบัติ" และ "กุญแจสําคัญที่จะไปประตูแห่งมิติเข้าไปสู่
ความรู้เป็นชั้นๆ ภายใน ตลอดเส้นทางสายกลางนี้" มีอยู่
เพียงหนึ่งเดียว คือ
๗๐ กัลยา 11 กุมภาพัน® พ.ศ. ๒๕๕๕
(๑๑)
การทำใจหยุด ณ จุดศูนย์กลาง
ในเบื้องต้นที่สุดเมื่อผ่านเข้าไปบนเส้นทาง
สายกลางนี้ :-
เราจะได้พบกับดวงกลมใสสว่างๆ ! คล้ายๆ กับ
“ดวงตะวันแก้วหรือดวงอาทิตย์แก้ว" แต่เป็นความใส
สว่างที่เย็นตาเย็นใจ ซ้อนกันอยู่เป็นชั้นๆ เข้าไป 5 ดวง
ด้วยกัน ดังนี้
...ดวงแรกสุดคือ “ดวงสัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน"
หรือ “ดวงปฐมมรรค
...เมื่อใจหยุดถูกส่วนตรงจุดศูนย์กลางดวงปฐม
มรรค ก็จะเคลื่อนผ่านเข้ากลางไปพบกับ “ดวงศีล”
ที่ใสละเอียดหนักยิ่งขึ้น
จะเคลื่อนผ่านเข้ากลางไปพบกับ “ดวงสมาธิ” ที่ใส
...เมื่อใจหยุดถูกส่วนตรงจุดศูนย์กลางดวงศีล ก็
ละเอียดหนักยิ่งขึ้น
...เมื่อใจหยุดถูกส่วนตรงจุดศูนย์กลางดวงสมาธิ
ก็จะเคลื่อนผ่านเข้ากลางไปพบกับ “ดวงปัญญา” ที่ใส
ละเอียดหนักยิ่งขึ้น