ข้อความต้นฉบับในหน้า
สถานครับ
รัสเซียเอาพระพุทธรูปจากวัดอชินะเทปาไปซุกไว้ที่ฐานล่างของ
พิพิธภัณฑ์ดูชันเบ แยกเป็นชิ้นๆ ใส่กล่องไว้ราว ๑๐๐ กล่องว่าจะเอาไปไว้ที่
เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในรัสเซีย แต่ยังไม่กล้าขนย้ายไปไหนเพราะมันหนักมาก
สิ่งที่เอาไปรัสเซียได้เป็นพระพุทธรูปองค์เล็กกว่านี้หลายองค์รวมทั้งภาพวาดที่
ฐานของพระพุทธรูปและผนังของวัดอธินะเทปา เป็นพุทธประวัติสีสันสดใสนับ
พันภาพ
ผมกับราชิดไปหารัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของทาจิกิสถาน
ท่านแนะนำให้เราไปพบนายมาซอฟ ราคิม มาโซวิช ผู้อำนวยการสถาบัน
ประวัตศาสตร
นายมาซอฟเล่าว่า พระพุทธรูปนอนองค์นี้ พระนามว่า “โซลต้น”
หรืออีกชื่อหนึ่งว่า “พระพุทธเจ้าเข้านิพพาน" อยู่ในท่าบรรทมตะแคงขวา พระ
หัตถ์ซ้ายวางบนพระโสณี อีกข้างหนึ่งวางบนเขนย พระพักตร์สงบนิ่งเย็นบอก
ให้รู้ว่ากำลังจะเสด็จเข้าปรินิพพานขณะใกล้ดับขันธ์ แต่เขาไม่อนุญาตให้เราเข้า
ชมพระพุทธรูปองค์นี้ทั้งๆที่รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศทาจิกิสถาน
อนุญาตแล้ว เพราะห้ามคนต่างชาติชมพระพุทธรูปของทาจิกิสถาน
ผมกับราชิดออกมากินข้าวเที่ยงที่ร้านอาหาร มีฮัลวาของหวาน ซุป
และเนื้อย่างปลอฟ เป็นเนื้อแกะประดับหัวผักกาดเทอร์นิปลีเหลืองกินกับข้าว
ชัชลิค เนื้อแกะย่างเตาถ่านกินกับหัวหอมดิบและลิปีอ็อชถ้าขนมปังกลมๆ ดื่ม
น้ำชาตามแบบชาวทาจิก
กินเสร็จแล้ว เราไปสถาบันประวัติศาสตร์ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์
วัตถุโบราณ นายมาซอฟไม่อยู่แล้วเราเลยได้ทราบจากเจ้าหน้าที่ว่าก่อนหน้าที่
ผมกับราชิตจะมาถึงไม่กี่นาทีมีคนโทรศัพท์บอกนายมาซอฟว่า “ห้ามคนแปลก
หน้าสองคนนี้เข้าชมพระพุทธรูปเด็ดขาด"
เราคงจะต้องนึกคำสอนของพระหลินชิ พระอาจารย์ใหญ่รูปหนึ่งของ
จีนที่สอนไว้ว่า “ศาสนาพุทธไม่ใช้แรง" แต่ราชิดบอกว่าสงสัยต้องทำ
ตรงกันข้ามเพราะเราจะต้องรื้อเขาฮินดูกูฎและหลังคาโลกปารมีทิ้งไปจึงจะได้
เข้าชมพระพุทธรูปองค์นี้ ในเมื่อนายมาซอฟที่นักศึกษาสถาบันประวัติศาสตร์
เรียกว่า “ฮิตเลอร์” ไม่ให้เข้า เราก็เลยไปเดินเล่นที่ถนนราชดำเนินของทาจิกิสถาน
คือ ถนนปรอสเป็คท์ รูดากี มีต้นไม้เรียงรายริมถนน เด็กๆ กำลังลิ้มรสไอค
ครีมหน้าตาเบิกบาน หญิงชราคนหนึ่งยืนเหม่อมองความว่างเปล่ารอให้คนเอา
เหรียญเงินโซโมนใส่มือ โซโมนิ เป็นเงินใหม่ของทาจิกิสถานแทนเงินรูเบิ้ลของ
รัสเชีย
เช้าวันรุ่งขึ้น ความพยายามไม่สูญเปล่า เราได้พบกับดร. บาบามุลโลเอฟ
ซาอิดมูรัด ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ที่ต่อไปจะเป็นพิพิธภัณฑ์วัตถุโบราณ เขา
บอกว่าถ้าผมอยากเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าของชาวทาจิก จะต้องมาอีกวันที่ ๒๒
พระพุทธเจ้าก่อนปรินิพพาน
พระเจดีย์ที่ดูชันเบ
กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๓๕ ๑๓๓