การดูแลหลวงพ่อในช่วงอาพาธ : หน้า 111/204

วัดท่าน้ำ) กุฏิหลวงพ่อวัดปากน้ำ - -. (๒๕๐๐ ตามคำบอกเล่าของ คน อม มีแก้วนี้ไป wwwnin uH จบไปม เข้มแข็งมาก แม้ท่านจะป่วย ข้าวปลาอาหารท่านไม่เคย ให้ใครป้อนท่านเลย ยาก็ไม่เคยให้ใครป้อน ท่านจัดการ เองทุกอย่าง แม้กระทั่งสรงน้ำ เปลี่ยนผ้าท่านก็ทำเอง แต่ บางครั้งเราก็ต้องชินเข้าไปทำให้ท่าน เพราะท่านป่วยแล้ว นั่งไม่เรียบร้อย จะออกไปรับแขกก็อายเขา หลานๆ ก็เลย ช่วยกัน พอนุ่งห่มท่านให้ดีแล้ว ท่านก็หัวร่อชอบใจ ท่าน ต้องการดูว่าเราจะกล้าเข้าไปทำให้ท่านหรือเปล่า หลวงพ่อ เป็นคนนอนไว ตื่นไว หลับไว คล้ายๆ กับว่าท่านบังคับ จิตตัวเองได้ ท่านนอนอย่างมาก ๕-๑๐ นาทีเท่านั้น นอน เดี๋ยวเดียว พอเอนตัวลงนอน ก็หลับไปเลย นอนท่าไหนก็ อยู่ท่านั้นไม่มีเปลี่ยนท่า สักพักท่านก็ตื่น ท่านอื่นท่านก็ ลุกทันที แล้วก็สั่งงานในโรงงานทำวิชชา ซึ่งโรงงานอยู่ติด กับกุฏิของท่าน แต่มีสังกะลีกั้นอยู่ หลวงพ่อก็จะพูดทะลุ ลังกะสี ถามว่าไปถึงไหนแล้ว ส่วนมากหลังจากสั่งวิชชา เสร็จแล้ว ท่านก็จะเดินมานั่งที่เก้าอี้หวาย กุฏิหลวงพ่อ เรียบง่ายไม่มีอะไรมากเป็นเรือนไม้ ๒ ชั้น หลวงพ่ออยู่ ชั้นล่าง ซึ่งพื้นปูด้วยไม้กระดาน แล้วมีเสื่อน้ำมันปูอีกชั้น ในห้องนอนของหลวงพ่อก็มีแต่เตียงนอน ไม่มีอะไร ส่วน ชั้นบน นายประยูรพักอยู่ และเป็นที่เก็บไทยธรรม ขณะที่หลวงพ่อป่วย หลวงพ่อไม่เคยพร่ำเพ้อ ไม่เคยร้องครวญครางให้คนช่วย ท่านรู้ตัวเองตลอดเวลา มีอยู่วันหนึ่งท่านบอกกับลุงว่า “กูเจ็บคราวนี้ถึงกำหนดแล้ว หมอให้วิเศษยังไง ก็เอากูไว้ไม่ได้ กูต้องไปงวดนี้ ยูกยา เขาให้กูกิน กูก็กิน ไม่ขัดใจเขา” ปกติหลวงพ่อจะมี อุปัฏฐากที่ดูแลประจำก็คือ มหามนต์ นายประยูร และ นายเปล่ง ของในกุฏิหลวงพ่อทุกอย่างไม่มีใครกล้าหยิบ เพราะท่านรู้ มีครั้งหนึ่งไอ้จนมาหยิบพระของขวัญไป ขณะที่หลวงพ่อเดินไปสู่ช่างข้างนอกที่มาสร้างโรงเรียน ปริยัตธรรม กลับมาก็เรียกให้ไอ้หุ้นเอาพระมาคืน คราวนี้ ก็สงสัยว่าทําไมท่าน ลุงก็เลยถามแม่ละมัยที่อยู่ใน โรงงานว่าหลวงพ่อรู้ได้ยังไง อะไรต่ออะไรที่ใครหยิบไป ท่านรู้หมด ทั้งๆที่ตัวท่านไม่ได้อยู่ที่กุฏิ แม่ชีบอกว่าทำไม จะไม่รู้ละ ธรรมกายท่านมี ธรรมกายบอกหมด ใครหยิบ อะไรต่ออะไร เดี๋ยวธรรมกายมาบอกหมด ใครจะเอาไปไว้ ที่ไหนที่ไหนก็ไม่มีพ้นหรอก ลุงเล่าว่าสมัยหลวงพ่อมีการ เขียนอาการโรคมาให้หลวงพ่อช่วยแก้ เห็นแม่ชีในโรงงาน บอกว่าในตัวเรามีจุดดำๆ อยู่ ถ้าเราทำให้จุดดำนี้หายได้ โรคก็จะหายได้