การขี้ลืมและการทำสมาธิ : หน้า 174/204

ปกิณกะ อุบลเขียว คนช่างลืม 2. คุณ เคยมีอาการแบบนี้บ้างไหม เห็นหน้าคน แต่นึกชื่อไม่ออก พูดเรื่องอะไรอยู่ดีๆ พอมีคนมา ขัดจังหวะเกิดอาการบล้อคพูดต่อไปไม่ได้ ขี้ลืมจนต้องจด ทุกอย่างไว้ในสมุดไดอารี่ แต่ถึงกระนั้นยังหลงลืมต่อไป เพราะไม่ได้เปิดดู หรือไม่ก็ทำสมุดไดอารี่หายเสียเอง ถ้า มีอาการแบบนี้ โดยที่ยังอายุไม่มากนักชักกลัวว่าเป็นโรค อัลไซเมอร์ สาเหตุสำคัญที่ทำให้คนเราขี้หลงขี้ลืมนั้น ไม่ใช่ เนื่องจากโรคความจำเสื่อมหรืออัลไซเมอร์ สาเหตุสำคัญ คือ “ขาดสมาธิ” ขาดทั้งในขณะที่ต้องการจำและขาดทั้งในขณะ ที่ใช้งาน สมองคนเราทำงานคล้ายเครื่องคอมพิวเตอร์ เมื่อได้รับข้อมูลอะไรมาอย่างหนึ่งต้องมีการบันทึกเอาไว้ เมื่อบันทึกแล้วต้องมีกระบวนการเชื่อมประสาน (เก©ฐ!3- (100) จากนั้นเมื่อต้องการใช้ต้องมีกระบวนการดึงเอาออก มา ทั้งสามกระบวนการนี้ต้องสมบูรณ์ใกล้เคียงกัน ถ้าเกิดขาดตกบกพร่องไป ทำให้เกิดอาการอ่าน เท่าไหร่ไม่ยอมจำ ฟังเท่าไหร่ไม่รู้เรื่อง นึกอะไรไม่ออก สะดุดติดขัดกระท่อนกระแท่นไม่ลื่นไหลอย่างที่ใจปรารถนา ปัจจัย สมาธิเกิดได้ใจและกายต้องพร้อม สมองต้องว่าง ที่รบกวนการเกิดสมาธิของเรา ได้แก่ สภาพความไม่ สมบูรณ์ของร่างกาย ความเจ็บป่วย การอดนอน อารมณ์โกรธ อารมณ์เศร้า และความกังวลต่างๆ วิธีแก้ง่ายๆ คือ พักผ่อนให้เต็มที่ และปล่อยให้ ๑๗๒ มาแนม กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ ใจได้ผ่อนคลายว่างเปล่าจากความคิดเสียบ้าง เป็นการ เพิ่มเติมพื้นที่ว่างในสมองของคุณให้จำอะไรได้มากขึ้น เมื่อได้มีโอกาสอ่านข่าวต่างประเทศเมื่อเร็วๆ นี้ ในหัวข้อ “ความสนใจในชีวิตประจำวันของคนในเมืองใหญ่" พบว่าเดี๋ยวนี้ชาวต่างประเทศให้ความสนใจกับการทำ สมาธิกันมากขึ้น เพราะเขามีปัญหาเกี่ยวกับการหลงลืม เหมือนกัน แถมเป็นกันมากอีกด้วย ถึงกับมีบางบริษัท ผลิตอุปกรณ์ช่วยจำออกมาจำหน่าย ซึ่งเป็นที่นิยมระยะ หนึ่งแล้วยอดขายก็ตกวูบไป เพราะแก้ไขปัญหาไม่ได้จริงๆ ต่อเมื่อมีคนกลุ่มหนึ่ง ลองใช้วิธีทำ สมาธิตามแนว ตะวันออกกลับได้รับผลดี เพราะไม่เพียงแก้ไขปัญหาการ หลงลืมเท่านั้น แต่ยังช่วยเพิ่มความฉลาดทางอารมณ์ หรือที่ฝรั่งเขาเรียกว่า 40. ในหลายๆ ด้านอีกด้วย จนมี นักธุรกิจหัวใสน่าไอเดียนี้โปขาย เปิดคอร์สการทำสมาธิที่ ราคาแสนแพง แต่ยังมีคนยอมจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อ เข้าคอร์สนี้กันไม่น้อย หันมามองบ้านเราที่เป็นแหล่งวัฒนธรรมอันมีค่า หากใครไม่อยากเป็นโรคขี้ลืม “ควรฝึกสมาธิ” ไม่ต้องกลัว ว่าเป็นโรคอัลไซเมอร์ เพราะโอกาสเป็นโรคนี้ก่อนวัยชรา มีน้อยมาก ไม่จำเป็นต้องไปหาซื้ออะไรมากินป้องกัน ไม่ ต้องไปหาอะไรมาบำรุงสมอง เพียงแต่ตั้งสติให้ดี พักผ่อน ให้พอ เพียงเท่านี้ก็ไม่เกิดอาการปล้อคสมองกลางอากาศ อย่างที่เป็นอยู่เวลานี้