การสร้างบารมีและการมุ่งสู่พระนิพพาน : หน้า 69/204

“ยายอดทนมากๆ มากจริงๆ เป็นร้อยเท่าพันทวี ถึงได้มีศูนย์พุทธจักรฯ (วัดพระธรรมกาย ในปัจจุบัน) ขึ้นมา” แม้ในเวลาต่อมา คุณยายอาจารย์ก็ยังไม่ลืมที่จะ พร่ำสอนสาธุชนที่มากราบท่านเสมอว่า “คนเราจะสร้าง บารมี ต้องต่อสู้ ต้องอดทน” หรือสอนว่า “ถ้ากลัวจะตาม ยายไม่ทัน ต้องรีบทำให้บริสุทธิ์ที่สุด ต้องมีความเพียร และความอดทน” ๒. แนะนำ “นิพพาน” เป็นเป้าหมาย ตลอดชีวิต ของคุณยายอาจารย์นั้น ท่านมีจิตใจมุ่งมั่นที่จะไปพระ นิพพานมากที่สุด จะคอยทั้งแนะและน่า ปลูกฝังปณิธาน ให้ทุกคนมีเป้าหมายสร้างความดีและมุ่งปรารถนาเส้นทาง นิพพานเหมือนกับท่าน ดังนั้น เมื่อท่านจะทำอะไรก็ตาม จะมองไปที่เป้าหมายเป็นหลัก จะไม่สนใจเรื่องปลีกย่อยที่ ไร้สาระเลย เช่นตอนหนึ่ง คุณยายอาจารย์กล่าวว่า “ยายสร้างบารมีมุ่งหวังไปนิพพาน เมื่อปราบมาร หมดแล้ว ถ้ายังไม่หมด ยายก็ไม่ยอมเข้านิพพาน...” ยิ่งไป กว่านั้น ท่านยังสอนให้ตรวจสอบเป้าหมายชีวิตของ ตนเองอีกด้วยว่า "เราต้องพิจารณาอยู่เสมอว่า เราดำเนิน ชีวิตตามจุดมุ่งหมายของเราหรือเปล่า? เราควรทำสิ่งใด บ้าง? ควรเว้นสิ่งใดบ้าง? การกระทำครั้งนี้ เหมาะสมกับ ตัวเราและฐานะเราแล้วหรือ ?" ๓. 1.ไม่ว่าร้ายใครๆ ให้เจ็บช้ำ เมื่อมีสถานการณ์ ใดๆ เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็ก หรือใหญ่ คอขาด บาดตายเพียงใดก็ตาม ตลอดเส้นทางเพื่อให้ไปถึงเป้าหมาย อย่างงดงามนั้น คุณยายอาจารย์เลือกที่จะแก้ไขอุปสรรค ทุกอย่างด้วยความเงียบ สงบ ไม่รุนแรง ไม่ทำร้าย ร่างกายหรือจิตใจของใครๆ และทุกๆ ครั้งท่านก็พิสูจน์ให้ เราเห็นชัดเจนว่า “วิธีสงบนิ่ง" ของคุณยายอาจารย์จะเป็น ฝ่ายชนะทุกครั้งไป เช่นครั้งหนึ่ง ท่านเล่าว่า “ยายจะเงียบ ยอมแพ้เขาไปก่อน ให้เขาพูดๆ และ ว่าไป ยายจะเอาชนะทุกคนด้วยความเงียบก่อน เขาพูดไป พอเหนื่อย ก็หยุดเอง ปล่อยให้เขาโกรธ มีอารมณ์ว่าไป คนเดียว ยายเงียบอย่างเดียว ยายเอาชนะทุกคนแบบนี้ มาทั้งนั้น..." รวมถึงครั้งหนึ่งที่ท่านกล่าวว่า “คนเราสร้างความดี อย่าคิดว่าง่าย ต้องต่อสู้ ต้อง อดทน และเงียบ ยายสร้างความดี ยายสู้..สู้ด้วยความ เงียบมาตลอด ยายใช้บุญช่วย แล้วยายก็ชนะด้วยบุญ” ยิ่ง กว่านั้น คุณยายยังสอนให้อธิษฐานด้วยว่า ...ชาติต่อไป เรื่องร้อนเรา ร้อนเขา หรือร้อน ทั้งเราทั้งเขา ขอให้เราไม่คิด ไม่พูด ไม่ทำ" ๔.เลิกท่า บาปกรรมทุกอย่าง ในหลักการตัดสินใจ ท่า สิ่งใดก็ตาม สิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่ง ก็คือ คุณยายอาจารย์ จะไม่ยอมทำสิ่งที่ผิดพลาด หรือไปทำบาปกรรมใด ๆ อย่างเด็ดขาด เพื่อไม่ให้มีเวรมีกรรมต่อกัน และทำให้ มั่นทอนกำลังบุญของเราไปได้ “เวรกรรมต่างๆ พยายามละเสีย อย่าให้ติดตัวเรา ไปแม้ชั่วคืนเดียวก็ดาม พิจารณาละไปเรื่อยๆ ละเวร ละกรรม ละความชั่วทุกชนิด ละความบกพร่องในการประพฤติ ปฏิบัติธรรม ให้พิจารณาแก้ไขปรับปรุงให้ดีขึ้น ละความ ชั่วให้หมด” หรือที่ท่านเมตตาดักเตือนว่า “อย่าไปสร้าง กรรมเพิ่มขึ้นอีก เราก็ต้องเจ็บอีกไม่รู้จักจบสิ้น" ๕. ให้เร่งสร้างความดีสุดชีวิต เมื่อไม่ยอมให้ บาปกรรมใดๆมาเหนี่ยวรั้งชีวิตและโอกาสที่มีค่าของเราแล้ว หลักการสำคัญต่อมาของคุณยายอาจารย์ก็ยังมุ่งเน้นให้ ลูกหลานขวนขวายสร้างความดีกันให้สุดชีวิตอีกด้วย จาก ครั้งหนึ่งในจำนวนนับครั้งไม่ถ้วนที่ท่านย้ำเรื่อง “บุญ” อยู่ เสมอ “เราเกิดมาแล้ว พบพระพุทธศาสนาแล้ว ก็ต้อง สร้างบุญบารมีให้คุ้มค่า เพื่อให้บุญบารมีของเราเต็มเปี่ยม จะได้หาทางพ้นทุกข์ได้” “เกิดมาแล้ว มีหน้าที่จะต้องทำความดีให้มากๆ “ยอมแพ้อะไรก็ยอมเถิด แต่อย่ายอมแพ้เรื่องบุญก็แล้วกัน” และท่านเคยย้ำว่า “เมื่อเรามาอยู่วัดแล้ว ต้องพยายาม ทำความดี ต้องคิดว่าเสียสละทางโลก เข้ามาอยู่วัดก็เพื่อ มาทำความดี ต้องทำความดีสุดชีวิตของเราทีเดียว ให้สม กับความตั้งใจของเราที่มาอยู่วัด •บ แนตร กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖ ๖๗