การบวชอุทิศชีวิตให้กับพระพุทธศาสนา : หน้า 19/204

การบวชครั้งนี้เป็นการบวชอุทิศชีวิตให้กับพระพุทธ ศาสนา ด้วยมโนปณิธานมุ่งมั่นจะเผยแผ่วิชชาธรรมให้ ขยายไปทั่วโลก นับเป็นภาระหน้าที่อันใหญ่หลวงมาก แม้ จะรู้ว่าปัญหาอุปสรรคมากมายพร้อมที่จะถาโถมทับทวีเข้ามา แต่เพราะใจที่มีมหากรุณาปรารถนาให้ชาวโลกได้เข้าถึง สันติสุขภายใน สุขที่แท้จริงสุขที่ไม่มีทุกข์ใดมาเจือปนเลย สันติสุขอันไพบูลย์ สุขที่ทำให้โลกมีแต่ความเจริญรุ่งเรือง และร่มเย็น หลวงพ่อธัมมชโยก็ได้ตัดสินใจปักธงชัยแห่ง ชีวิตฝากไว้กับผ้ากาสาวพัสตร์ ดุจเสาหินศิลาปักลงตรง กลางใจโลก คุณยายอาจารย์ ก้มลงกราบพระภิกษุหนุ่มผู้เป็น บัณฑิตทั้งทางโลกและทางธรรม ด้วยความปีติปราโมทย์ ใจอย่างยิ่ง สมกับที่ท่านได้ทุ่มเท อบรมพร่ำสอนให้ศิษย์ ได้เติบโตในเส้นทางธรรมอันบริสุทธิ์มีจิตใจที่เข้มแข็ง อดทน เปี่ยมด้วยสติปัญญา ทุ่มเทชีวิตปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิ ภาวนาศึกษาเรียนรู้ในพระไตรปิฎกจนแตกฉาน เพียบ พร้อมด้วยปริยัติและปฏิบัติ ซึ่งได้เป็นที่ประจักษ์ใจแก่ มหาชนผู้รักการปฏิบัติธรรมว่า ตลอดระยะเวลาร่วม ๓๒ ปี ทุกวันอาทิตย์ โดยเฉพาะอาทิตย์ต้นเดือนตั้งแต่เวลา ๙.๓๐ น.-๑๒.๐๐ น. ที่วัดพระธรรมกาย หลวงพ่อธัมมชโย หรือพระราชภาวนาวิสุทธิ์ผู้มีศิลาจาวัตรอันงดงาม เป็น ที่ตั้งแห่งศรัทธาในอิริยาบถมั่งสมาธิหลับตาเจริญสมาธิ ภาวนา น่า สาธุชนปฏิบัติธรรมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่มี พลังก้องกังวาน สาธุชนนับหมื่นนับแสนในเครื่องแต่งกาย ชุดขาวงดงามเป็นระเบียบต่างปล่อยใจตามกระแสเสียง หลวงพ่อ ไปสู่ฐานที่ตั้งของใจ ณ ศูนย์กลางกายภายในตัว ด้วยท่านั่งสมาธิสงบนิ่ง เงียบกริบทั้งสภาธรรมกายสากล นับเป็นเวลาแห่งธรรมกายอันศักดิ์สิทธิ์ เวลาที่ความสงบ สยบความเคลื่อนไหวทั้งมวล จะมีก็เพียงสายลมอัน ละเอียดอ่อน พัดผ่านกายเพียงบางเบา เป็นภาพที่งดงาม บริสุทธิตรึงตราประทับอยู่ในใจสาธุชน ภาพของพระภิกษุ ผู้ทรงศีล ผู้รักการเจริญสมาธิภาวนายิ่งชีวิตจิตใจ เป็น สัญญาณนิมิตหมายว่า เมื่อหลวงพ่อธัมมชโยปรากฏกาย ต่อหน้ามหาชน ณ สถานที่ใด สถานที่นั้นต้องมีการนั่ง สมาธิหลับตา เจริญภาวนา J พลิกท่งนาฟ้าโล่ง มาเป็นวัดเพื่อสร้างคนดีที่โลกต้องการ กว่าจะมาเป็นวัดพระธรรมกายที่ร่มรื่นสะอาดตา รองรับการปฏิบัติธรรมของมหาชนได้คราวละนับแสนนับ ล้านคนในวันนี้ เบื้องหลังความสำเร็จก็คือความเด็ดเดี่ยว มุ่งมั่นของคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนก ยูง ผู้เป็นทั้งครูบาอาจารย์และ “คุณยาย” ของลูกหลาน เหล่าศิษย์กัลยาณมิตร วัดพระธรรมกาย ก่อนจะเริ่มต้น สร้างวัดด้วยเงินทุนก้อนแรกจำนวน ๓,๒๐๐ บาท ที่ท่าน เก็บหอมรอมริบเก็บรักษาไว้อย่างดีในถุงกระดาษสีน้ำตาล คุณยายอาจารย์ได้เรียกประชุมลูกศิษย์ทุกคน พร้อมกับ คำพูดที่สะท้อนให้เห็นถึงวิสัยความเป็นนักบริหารของ ท่านได้ชัดเจนว่า “เราจะช่วยกันสร้างวัดแล้ววัดที่จะสร้างก็เป็นวัดใหญ่ เนื้อที่มาก เมื่อจะสร้างทั้งที่ยังไงๆ เราก็จะพยายามสร้าง ให้ดีที่สุดเพราะฉะนั้นสิ่งที่จะตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้คือ เราจะต้องชัดแย้งกันแน่ ให้พวกเราถามตัวเองดูนะ ใคร คิดว่าต่อไปข้างหน้า ถ้าเถียงกันแล้วทะเลาะกันแล้วอดที่ จะโกรธกันไม่ได้ ให้ถอยไปนั่งข้างหลัง ถ้าใครคิดว่าชัด แย้งกันแล้วเถียงกันแล้วจะไม่โกรธกัน ก็ขยับขึ้นมานั่งใกล้ ยาย..." หนึ่งในผู้ที่ไม่ยอมถอยไปนั่งข้างหลัง คือหลวงพ่อ ทัตตชีโว ซึ่งสมัยนั้นยังเป็นนิสิตคณะกสิกรรมและสัตวบาล มหาวิทยาลัยเกษตรคาสาตร์ นี่คือวิธีการดูคนและคัดคน ทำงานใหญ่ของท่าน งานใหญ่จะสำเร็จได้ เป้าหมาย ปณิธาน อุดมการณ์ของหมู่คณะ ต้องมั่นคงและตรงกัน หลวงพ่อ ทัตตชีโวจึงได้รับความไว้วางใจจากหลวงพ่อธัมมชโยและ คุณยายอาจารย์ให้เป็นผู้ดูแลรักษาแผ่นดินและการ ก่อสร้างวัดในระยะเริ่มแรก ส่วนหลวงพ่อธัมมชโย และ คุณยายอาจารย์ยังอยู่ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ทำหน้าที่ รวบรวมหมู่คณะ บอกบุญผู้มีจิตศรัทธาต่อไป คุณยายอาจารย์จึงเริ่มต้นสร้างวัดด้วยเงินก้อนแรก ๓,๒๐๐ บาท พร้อมด้วยลูกศิษย์ผู้เอาชีวิตเป็นเดิมพัน มากกว่าสิบชีวิต ท่านรู้ว่าการทำงานย่อมมีความคิด ชัดแย้งกันแน่นอน ประสบการณ์ในชีวิต ความรู้ที่เล่าเรียน มาของแต่ละคนต่างสาขากัน ผู้ที่อดทนต่อการกระทบ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ ©m