การรักษาใจและการพูดจา : หน้า 70/204

5.ทำดวงจิตสะอาดผ่องใส หลักการสำคัญที่คุณยาย ให้ไว้ในการทำความดีข้อต่อไป ก็คือ “รักษาใจให้ผ่องใสเสมอ” ดังที่ได้ยินได้ฟัง "กุศโลบาย" ที่คุณยายอาจารย์น่า มาถ่ายทอดให้ข้อคิดว่า “เหตุการณ์ต่างๆ มีดี มีเสีย โลกเราก็เป็นอย่างนี้ มานานแล้ว บางช่วงก็ยินดี ร่าเริง บางช่วงทุกข์ เครียด กังวล สับสน โลกจะเป็นอย่างไรก็ช่างเถิด อย่าไปกังวล กับมันนักเลย รักษาใจเราไว้ดีกว่า อย่าไปคิดในสิ่งที่ไม,ดี แม้เป็นเรื่องของคนอื่น ถ้าขืนไปคิดมีแต่จะเข้าตัว เสียอะไร เสียได้ เสียไป แต่อย่าให้ใจเสีย “เมื่อมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นกับตัวเรา ต้องเอา ธรรมะขึ้นมาพิจารณาเสมอว่าเป็นอย่างไร อย่าให้เรา หลงเพลิดเพลินไปตามกิเลส เดี๋ยวเราจะเป็นเหยื่อของ กิเลสเปล่าๆ ต้องพยายามตรึกอยู่ในธรรมะตลอดเวลา เมื่อมีอะไรเกิดขึ้น ปัญญาที่เกิดจากการนั่งธรรมะ จะช่วย ให้เรารู้ในสิ่งที่ถูกต้องมากที่สุด" และคำสอนที่ว่า “ทำใจให้สะอาดบริสุทธิ์ สร้างความดีไปเรื่อยๆ บุญของเราที่ได้จะเป็นบุญที่ใสสะอาดบริสุทธิ์ ไม่มีกิเลส เจือปน และบุญไม่หกไม่หล่น" ๗.เลิกพูดให้ร้ายต่อกัน ในด้านการพูดจา ไม่ว่าจะ พูดกับใคร พูดที่ไหน หรือพูดเวลาใดก็ตาม คุณยายอาจารย์ ให้หลักการก่อนจะพูดไว้ว่า “ถ้าคิดว่าพูดแล้วเราขาดทุน ก็อย่าเพิ่งพูด ให้กลับ ไปนั่งสมาธิใหม่ จนกว่าใจจะสบาย แล้วค่อยกลับมาพูด ต้องพูดแล้วไม่ขาดทุน ถ้าขาดทุน อย่าพูด พูดแล้วให้ตัว เองได้กำไร ไม่เสีย ท่านยังกล่าวถึงเรื่องที่ไม่ควรพูดไว้ด้วยว่า “เรื่องบางเรื่องที่ไม่เป็นสาระ เช่น เรื่องกาม ยาย ไม่เคยพูดเลย และอายที่จะพูดด้วย" ยิ่งกว่านั้น ท่านได้แนะนำ เคล็ดลับวิธีพูด เพื่อ มอบหมายงานให้กับน้องๆ ที่มาใหม่ว่า "พวกเราต้องรู้จักพูด พูดกับเขาดีๆ อย่าไปด่า อย่าไปว่าเขา ค่อยๆ พูด ค่อยๆ ตักเตือน เขาจะฟังเรา จะเคารพและเกรงใจเรา จะมาช่วยเราตลอดไป แต่ถ้าเรา พูดกับเขาไม่ดี ไปด่าไปว่าเขา เขาก็จะกลัว และไม่กล้า มาช่วยงานอีก งานเราก็เสีย เขาก็ไม่ได้บุญ... ๔.หยุดรบราฆ่าฟันอย่างเด็ดขาด ครั้งหนึ่ง เมื่อ คุณยายได้ยินข่าวอาชญากรรม ท่านได้ปรารภว่า “พักนี้ยายได้ยินข่าวการฆ่ากันเสมอๆ พวกที่ฆ่า กันนี้ จะต้องจองเวรกันไปตลอดเวลา เกิดมาก็ต้องฆ่ากันอีก เราฆ่าเขา เขาฆ่าเรา เปลี่ยนกันไปเรื่อยๆ ยายเห็นโทษ ของการฆ่ากันว่า ถ้าเราไปฆ่าเขา ก็บาป ดัดทอนบุญ บารมีของเราเอง ถ้าเขาฆ่าเรา ก็ว่า ให้เราหมดโอกาส สร้างความดี และสร้างบุญต่อไปได้น้อย” คุณยายอาจารย์จึงอธิษฐานเสมอว่า ขอให้ข้าพเจ้าอย่าได้ไปฆ่าใคร และใครก็อย่าได้ มาฆ่าข้าพเจ้าเลย ทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งเข้าสู่พระ นิพพาน” นอกจากคุณยายจะไม่ล้างผลาญชีวิตใครแล้ว ท่านยังสอนวิธีแก้ปัญหาขณะเผชิญหน้ากับอุปสรรคว่า “ในขณะที่เราต่อสู้ถึงที่สุดแล้ว ก็ให้คิดว่าชาติต่อ ไปเราต้องชนะ เราต้องชนะให้ได้ แล้วสร้างบุญในชาตินี้ ให้มาก ให้หนักกว่าเดิม ให้แก้ไขที่ตัวเอง ให้สร้างบุญ สร้างความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจในตัวเราให้หนักยิ่งขึ้น แล้วเราจะเป็นผู้ชนะ....” ๗.รักษามารยาทและมีศีลกำกับ คุณยายอาจารย์ ให้ความสำคัญกับเรื่อง “ศีล” ดังที่ท่านเคยเล่าไว้ว่า ก่อน ที่ท่านจะอายุ ๒๖ ปี เคยผิดศีลข้อเดียว คือ ชอบตบยุง พออายุ ๒๖ ท่านจึงสอนตัวเองว่า “นี่ยุงตัวเล็กกว่าเรา ตั้งเยอะ ยังไปรังแก ไปฆ่ามัน เราตบมันมาตั้ง ๒๖ ปีแล้ว ยุงจะลดลงสักตัวก็ไม่มี พอคิดได้อย่างนี้ จึงตั้งใจถือศีล ๕ ตั้งแต่นั้นมา พออายุ ๒๘ ปีก็รักษาศีล ๘ ได้บริสุทธิ์ บัดนี้" จน ในเรื่องกิริยามารยาทการวางตัว โดยเฉพาะการ วางตัวกับเพศตรงข้าม ท่านจะเน้นย้ำเพื่อให้เหมาะสม ป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาการชู้สาว คุณยายอาจารย์จึงได้ วางกฎระเบียบที่รัดกุมไว้ให้อย่างเรียบร้อย และดังที่เคย ๖๘ ก๋าขาณ - กุมภาพนธ์ พ.ศ. ๒๕ธ:*