บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 12/183
บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 12/183
0 ครั้ง
ข้อความต้นฉบับในหน้า
การบวชไม่ว่าจะระยะสั้นหรือระยะยาว ล้วนไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเพราะเป็นการประกาศสงครามกับกิเลสอย่างกล้าหาญของผู้บวชโดยใช้ชีวิตตนเองเป็นเดิมพัน ตั้งแต่สละหมดจากความเป็นมรรดาละวันหยุดความวุ่นวายทางกายวาวา และใจตามธรรมวินัย ฯลฯ บวชแล้วต้องอยู่ควบคุมปฏิบัติธรรมวินัยกับพระอุปลายยอาจารย์ เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ตามคำบูชญาเมื่อให้ไว้ในท่ามกลางสงค์คือ ๑) กำจัดทุกข์ทั้งหลายให้สิ้น ๒) ทำพระนิพพานให้แจ้ง ซึ่งเป็นงานยิ่งเยื่อดลอดชีวิต ต้องใช้สติปัญญามาก รวมทั้งต้องใช้ความเพียรอย่างยิ่งและต่อเนื่อง
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงประทานอภินิหารปฏิเวขนธรรมสูตร สำหรับพระภิษุสามเณรไว้เจาะเนื้อ๙ คือ บ่อย ๆ หรือเป็นประจำ เพื่อให้เกิดความไม่ประมาท อันจะนำไปสู่การปรารถนาความเพียรเพื่อให้ถึงการดับทุกข์ตามลำดับ พระโบราณาจารย์ทั้งหลายจึงนำพระสูตรนี้มาบรรจุเป็นบทสวดมนต์ทำวัตร เพื่อให้พระภิษุสามเณรได้รับโอกาสสวดสายทุกรอบ ๆ วัน เพื่ออต่อตัน ตักเตือน และตรวจสอบความประพฤติของตนเอง คือ
หน้าหนังสือทั้งหมด
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
หนังสือที่เกี่ยวข้อง
Load More