ความสุขในคุณธรรมและการบำเพ็ญเพียร : หน้า 143/183

ยินดี คือ ความสุขและความปลาบปลื้มใจในคุณธรรมน เป็นความสุขที่ประกอบด้วยปัญญา ไม่ใช่ความยินดีด้วยอำนาจของ ตัณหา สุขาญาคาร แปลว่า เรือนว่างเปล่า หมายถึง เสนาะที่ สงบไม่มีกลิ่นพล่าน เหมาะแก่การหลีกเร้นเพื่อบำเพ็ญเพียรทาง กายและใจ เช่น ป่า โคนไม้ ภูเขา ซอกเขา ถ้าเขา ป่าช้า รวาป ที่แจ้ง กองฟาง เป็นต้น แต่หากาไม่ได้เช่นนั้น เมื่ออยู่ในปราสาทชั้น เดียวทำความเพียรอยู่ หรือเจริญภาวนาอยู่ในวบนั้นก็ส่วน หนึ่งก็ถือว่าอยู่ในเรือนว่างเช่นกัน ในบางกรณียิ่งหมายถึง ความสงัด ความว่างจากอกุศลธรรมและกุศลธรรม โดยเริ่มจากระดับหยาบ ไปหาละเอียดยิ่ง ๆ ขึ้นไป เรียกว่า เรือ่นว่างภายในตน ศุภคุณควรมีโอกาสนำบำเพ็ญเพียรบำในเรือนว่างหรือ ในสถานที่เงียบสงบให้มากเท่าที่จะทำได้ การปฏิบัติอย่างนี้เรียกว่า การพอกพูนสุญญาการ สามารถทำได้ ๒ ลักษณะ คือ ๑. อยู่ผู้เดียวทุกอริยาบถในที่สั่งลปราศจากบุคคลอื่น เช่น เรือนว่าง ห้องว่าง ลอมฟาง ซอกเขา กลางทุ่ง ชายป่า เป็นต้น ๒. การมนสิการถึงกรรมฐาน เช่น นิทถึงป่า นิทถึงทุ่งหญ้า นิทถึงอากาศอ้นว่างรอบตัว นิทถึงกลิ่นนิมิต มนฺ วิปสนฺ เป็นต้น หากกิเลสไม่ได้โอกาสตามข้อ ๑ แต่ถ้าใส่ใจในกรรมฐานเป็นนิตย์ ๗ ส.ส.พ. อ. อลังสัจจ์ (ไทย.มมร) ๒๘/๒๖ ๘ ส.อิฐ.อิฐาลานตะ (ไทย.มมร) ๔๕/๑๓๓, ข.มอ. ดกุศสดนทีเทพ (ไทย.มมร) ๖๖/๘๓ ๙ ม.อ. จุฬาสัญญุตร (ไทย.มมร) ๒๗/๗๓/๑-๓ www.dattajeewo.com