บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 152/183

เมื่อสามัญสำนึกในความเป็นธรรมชาติก็ ข้อข้างต้นมีความสำเสมอดีแล้ว จะเป็นฐานให้การปฏิบัติในข้ออีก ๆ ยิ่งขึ้นไปด้วย คีลังกาหลายก็ได้การคุ้มครองรักษาไว้เป็นอย่างดี แม ตนเองระลึกถึงก็จะมิแต๊บปราโมทย์ ไม่อาจตี Yen ศลของตนเอง ได้ และผู้ทั้งหลายก็ไม่อาจ Yen ศลของเราได้ คุณธรรมคือ หริเพลและ โอตตัปจะเพิ่มพูน มีความละอายชั่วระวังต่อบาปมากยิ่งขึ้น ความเมือ่โย ในร่างกายของตนและความผูกพันต่อคน สัตว์ และ สิ่งของจะลดน้อยลง เพราะได้วาระถึง ความพลังพราวรอบอยู่บ่อย ๆ อีกทั้ง ยังเข้าใจในเรื่องกรรมเป็นอย่างดีว่า สัตว์ทั้งหลาย มิกรรมเป็นของตน กรรมใดที่ตนเองทำไว้ ไม่ว่าจะดีหรือชั่วก็ตาม ย่อมส่งผลต่อ ตนเองทั้งในภพนี้และภพหน้า จึงหนึ่งละกรรมชั่ว ทำแต่ กรรมดี มีความปีติปราโมทยในกรรมดีของตนที่เพิ่มพูนยิ่ง ทุก ๆ วัน วิญญาณนี้ชื่อว่า 'ไม่ปล่อยวันคืนให้ล่วงไปโดยเปล่าประโยชน์ มักหลีกเลี่ยงไปสู สถานที่วิเวก ทำกายวิเวก จิตวิเวก และอุ ปรีวิก ให้เจริญขึ้น จิตรวมแน่นแน่เป็นอัตคตาได้ง่าย และอาจบรรลุ คุณวิิเศษเบื้องสูงยิ่ง ๆ ขึ้นไปได้ ฉะนั้น บรรพิตทั้งหลายจึงควรพิจารณาและปฏิบัติธรรม ทั้ง 10 ประการนี้เป็นประจำ เพื่อเป็นประโยชน์ให้แก่ตนเองและ ผู้อื่น และเป็นประโยชน์ให้กับพระพุทธศาสนาได้เจริญงอกงาม ไพบูลย์ยิ่ง ๆ ขึ้นไปโดยตลอด