ชีวิตและการแบ่งช่วงวัยของมนุษย์ บรรพชิตมหาพิจารณา หน้า 134
หน้าที่ 134 / 183

สรุปเนื้อหา

ชีวิตของมนุษย์แบ่งออกเป็น ๓ ช่วงวัย ได้แก่ ปฐมวัย มัธยมวัย และปัจฉิมวัย โดยที่แต่ละช่วงมีความสำคัญแตกต่างกัน การทำสมาธิภาวนาในช่วงปฐมวัยถือเป็นการส่งเสริมพัฒนาการที่ดีในอนาคต ถ้าไม่สามารถทำได้ในช่วงนี้ สถานการณ์จะยิ่งแย่ลงเมื่อเข้าสู่มัธยมวัย และปัจฉิมวัยเมื่อร่างกายเริ่มมีความเสื่อมคุณภาพ การสืบต่อนิสัยที่ดีจากช่วงปฐมวัยจะช่วยให้มีสุขภาพที่ดีในช่วงต่อไปอย่างยั่งยืน.

หัวข้อประเด็น

-ปฐมวัย
-มัธยมวัย
-ปัจฉิมวัย
-การทำสมาธิ
-การพัฒนาตนเอง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ชีวิตของมนุษย์แบ่งเป็น ๓ ช่วงวัย คือ ช่วงต้น ช่วงกลาง ช่วงปลาย เรียกว่า ปฐมวัย มัธยมวัย และปัจฉิมวัย ปฐมวัย ถ้ารับบำเพ็ญสมาธิธรรม คือ หมื่นเจริญสมาธิภาวนาได้เป็นการดี เพราะร่างกายยังมีความแข็งแรงหยุ่นดี กระฉับกระเฉง ไม่ปวดเมื่อยง่าย แต่ถ้ายังประมาณด้วยการเล่าเรียน สารายา ทรงจำ บอกต่อ ทำวัตรอยู่เพียงอย่างเดียว ไม่นั้นเจริญสมาธิภาวนาให้มาก จนเวลาง่วงเลยผ่านช่วงปฐมวัยไปแล้ว ในมัธยมวัย ถึงไม่ควรประมาณอีก ให้รับบำเพ็ญสมาธิธรรม มัธยมวัย ถ้ายังประมาณอยู่โดยใช้เวลาส่วนใหญ่ไปสอบทานอรรถาธิบาย วิจันฉัย และสอบทานเนื้อความพระปรีชาที่เรียน แล้วมัธยมวัย แต่ไม่ให้เวลาการปฏิบัติภาวนาให้มาก เวลาจะล่วงเลยไปพร้อมกับความแข็งแรงของร่างกายที่ลดลง ผ่านไปสู่ช่วงปัจฉิมวัย
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More