บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 118/183

บรรพชีพที่พิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราจะต้องพัฒนารากจากของรักของชอบใจทั้งหมด ๓. หมันพิจารณาทุกข้อนเกิดจากความพลังพราก เพื่อจะได้ไม่ไปนำสัตว์หรือข่าวอะไรย่อยๆผูกพันให้เป็นที่รักอีก ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าธิบายวิธีป้องกันความทุกข์จากการพลังพรากไว้มีใจความว่า เราไม่ควรไปเกี่ยวข้องพัวพันกับคน สัตว์ สิ่งของทั้งหลายที่เรารักหรือไม่รักก็ตาม เพราะการไม่ได้พบเจอ สิ่งที่เรารักก็เป็นทุกข์ การต้องพบเจอสิ่งที่เราลี้ยงคือเป็นทุกข์เช่นกัน ดังนั้น จึงไม่ควรปรักใคร่หรือสิ่งใด ๆ เพราะการพลังพรากจากสิ่งนั้นเป็นทุกข์ไม่ควรเกิดขึ้นกับใครเลย ซึ่งความเสียใจจากการพลังพรากจากสิ่งที่รัก และความทุกข์ใจจากการทนอยู่กับสิ่งที่เกลียดชัง จะไม่มีในบุคคลที่หนึ่งดีกเสียแล้ว ๔. หมันสละสิ่งของที่มีอยู่ให้ได้ทุกวันยิ่งดี โดยเริ่มจากสิ่งของที่ไม่มีคุณประโยชน์ต่อเราหรือมีคุณประโยชน์น้อยก่อน แล้วค่อยฝึกสละของที่มีคุณมากขึ้นไปเป็นลำดับ วิธีที่ช่วยให้สละของได้ง่ายขึ้น คือ ต้องหมันทำความสะอาดและจัดระเบียบที่อยู่อย่างสม่ำเสมอ และเจริญมุธสติให้ได้ทุกวันคบคู่กันไปด้วย กรณีถึงความตายอย่างสม่ำเสมอ จะทำให้รู้สึกว่ามีบุญที่ต้องสั่งสม มีสิ่งจำเป็นที่ต้องทำ มากกว่าการสะสมยึดติดสิ่งเหล่านี้อยู่ ทำให้ละสิ่งของนอกกาย สละความผูกพันต่าง ๆ ได้ง่ายขึ้น เมื่้อมีสิ่งของน้อยลง ก็ยิ่งทำความสะอาดและจัดระเบียบได้ง่ายขึ้นด้วย และขณะจัดระเบียบจะมองเห็นว่าสิ่งใดไม่ค่อยได้ใช้ ยังสามารถสะสมออกไปได้อีก เก็บไว้แต่สิ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตตามพุทธานุญาตเท่านี้ ๕. ข้อ ๑๗ www.dattajewo.com