บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 23/183

บรรพชีวิมาหาพิจารณา สำนักงานของพระเจ้า ข้าพระพุทธเจ servantา will ตะปลงผมและหนวด ครองผ้ากาสาย ออกจากเรือเป็นบรรพชีวัติ ขอพระองค์ทรงพระคุณโปรดให้ข้าพระพุทธเจ้าขึ้น พระพุทธเจ้า บรรพชีวินั้นมีความหมายว่า ผู้มีบรรชาเกิดขึ้นแล้ว ซึ่งคำว่า บรรชา มาจากคำบลว่า ปบุพชาหรือ ปุพพุชาซา ภาษาไทยใช้ว่า บวช (บ = ทั่ว, ข้างหน้า, ออก + ช = ไป, แสวงหา หรืบ = ทั่วถึง, สิ้นเชิง + ช = ละเว้น) ดังนั้นการบวชจึงมีความหมาย ๒ นัย คือ ๑) การออกจากการครองเรือนเพื่อแสวงหา ทางหนทางทุกข์โดยสิ้นเชิง และ ๒) การเวียนว่ายชาวโลกโดยสิ้นเชิง วิสัยชาวโลกจะยินดีในทรัพย์ ผลักพันกองด้วยเรื่องญาติ ใช้จ่ายทรัพย์เพื่อบำรุงบำเรอตน และมีอารมณ์จาก ตลอดจนความรู้สึกนึกคิดที่ คึ นอง ของด้วยถามและการเบียดเบียนการสียชาวโลกโดยสิ้นเชิงจึงหมายถึง การละความยินดีอย่างสิ้นเชิงในเรื่องต่อไปนี้ คือ ๑) ละทรัพย์สมบัติ ๒) ละองค์ญาติ ๓) ละการใช้จ่ายอย่างมาราวาส ๔) ละอาการทางกายอย่างมาราวาส และ ๕) ละความรู้สึกนึกคิดอย่างมาราวาส ขยายความแต่ละข้อได้ดังนี้ ๑. ลทรัพย์สมบัติ ยอมรับการดำเนินชีวิตแบบไร้ทรัพย์ เป็นอิสระจากการจัดหาและบริหารทรัพย์ รับเพียงสิ่งที่ผู้อาศรธรรมอบให้ จึงไร้กังวลและไม่มีความหวังในทรัพย์อีกต่อไป การใช้ชีวิตอย่างนี้จึงบังคับให้ต้องศึกษา วิมาม. เรื่องพระสุทิน (ไทย.มมร) ๑/๐๙/๓๒๙-๓๓๒ www.dattajeewo.com