บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 148/183

บรรพชิตพึงพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า คุณวิตของเรานั้นอยู่หรือไม่ สิ่งที่จะเป็นผู้ไม่อยู่เนื่อง ในเวลาเพื่อนบรรพชิตตามในกาลกายหลัง ข้อ ๑๐ อุตตริมนุสสธรรม ได้แก่ มาน อภิญญา วิชชา มรรค ผลเป็นต้น ภิกษุควรพิจารณาว่า อุตตริมนุสสธรรมของเรานั้นมีอยู่ คือ เป็นอยู่ในสันดานของเราหรือไม่ อุฑทัสสนะอันบริสุทธิ์ของพระธรรมภายในตัว เราได้บรรลุแล้วหรือไม่ เพระเหตุผล ๒ ประการ คือ 1. เมื่อถูกเพื่อนผู้ร่วมประจงติพรหมจรรย์ยาม ก็ไม่ค่อ ตกแก่เขิน เพราะเราเข้าสึงพระธรรมกายแล้วจริง 2. เมื่อถึงคราวต้องหลับตาโลกก็มีพระธรรมกายนำทาง ไป แต่ถ้ายังไม่เข้าสึง ก็ต้องรีบปรารถนาความเพียร จะได้ไม่ค่อก แก่เขิน อุบาย เมื่อถูกถาม