บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 33/183

บรรพชีวินมหาพิจารณา สำนักงานพระเก้า ๑.๒ เป็นผู้ไม่มีหวนวดเครา กิญฺจต้องโกนหนวดโกนเคราอยู่เสมอ ๆ ไม่ไว้หนวดเครา ไม่ตกแต่งหนวดเคราอย่างคฤหัสถ์ ตอนเป็นคฤหัสถ์อาจจะไว้หนวด แต่งหนวดตามที่เข้าใจกฎเก่า ดูงามแต่เมื่อมาบวชแล้วก็ต้องโกนออกให้หมด เหตุผลในการโกนหนวดเคราก็คลายคล้ายคลึงกับการโกนผม ทำให้ไม่ต้องเสียเวลาในการตกแต่งดูแลบำรุงรักษา ทำความสะอาดหน้าได้ง่าย ทำให้คลายจากความกำหนดยินดีในกามทั้งแต่ตนเองและผู้อื่น ส่วนเรื่องการโกนคิ้ว มีเฉพาะพระภิษุนในประเทศไทยที่มีการโกนคิ้วด้วย เพราะในอดีมีผู้ปลอดตัวเป็นพระภิษุเพื่อหวลลา ลักษณะ หรือโจรปลอมตัวเป็นพระภิษุเพื่อหลบหนีการจับกุมจากเจ้าหน้าที่ โดยโกนผมและหม่จิ้วร แต่ไม่โกนคิ้ว ทำให้ปลอมตัวกลับไปกลับมาระหว่างพระภิษุและคฤหัสถ์ได้ง่าย เพียงถอดจิวรเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้า ใส่มวกหรือโผหัวก็ดูเป็นคฤหัสถ์แล้ว เพราะยังมีคิ้วอยู่ เพื่อแก้ไขปัญหานี้จึงให้พระภิษุกลัวออกด้วย อีกทั้ง การมีคิ้วทำให้มีความคล้ายคลึงกับคฤหัสถ์อยู่ หากต้องการตัดความหวังกังวลว่าจะดูงามหรือไม่ การโกนคิ้วออกไปเสียก็เป็นการเน้นย้ำว่าจะตัดใจจากทางโลก มุ่งสู่ทางธรรม ตั้งใจปฏิบัติพรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ยิ่ง ๆ ขึ้นไป www.dattajeewo.com