บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 93/183

บรรพิจิตมหาพิจารณา สำนักงานพระปิฎก การรักษาศีลในองค์ธรรม องค์ธรรม หมายถึง มรรคมีองค์ ๘ ซึ่งธรรมทั้ง ๘ ข้อในหมวดธรรมนี้สามารถแบ่งได้เป็น ๓ ส่วน คือ ศีล สมาธิ และปัญญา ส่วนของศีล ได้แก่ สัมมาวาจา สัมมามัย สัมมาสติ และสัมมาสังวร ส่วนของสมาธิ ได้แก่ สัมมาภิวัฒ และสัมมาสังกัปปะ ดังนั้น จึงเรียกธรรมทั้ง ๓ ประการว่าศีลในองค์ธรรม ซึ่งการรักษาศีลในองค์ธรรมสามารถทำได้ดังนี้ ๑. ใจของเราเมื่อตุนที่จะไม่ล่วงละเมิดศีลข้อนั้น ๒. หมันระลึกถึงศีลข้อที่ตนรักษาได้ดีแล้วอยู่เสมอ เพื่อให้เกิดความปลื้มใจ ส่งผลให้กายสงบ จิตตั้งมั่น เกิดสมาธิได้ง่าย และแก้ไขปรับปรุงศีลข้อที่ปฏิบัติได้ไม่ดี ให้ดีขึ้น ๆ ไป ศีลของภิกษุมี ๔ อย่าง คือ ๑) อฐิโมกขัมสรวิล ๒) อินทรียงควาสี ๓) อาชีวบารสุทธิสิล ๔) ปัจจัยสันนิษิตศีล อธิบายรายละเอียดได้ดังนี้ ๑. ปฐมโมกขัสรงศีล ความสำรวมในปฐมโมฆ์ เหตุที่ศีลนี้ชื่อว่า ปฐิมกข์ เพราะเป็นที่อาศัย เป็นเบื้องต้น เป็นประธาน เพื่อความถึงพร้อมแห่งคุณธรรมทั้งปวง และทำให้บุคคลผู้นั้นร้พ้นศิลขบานนั้นหลุดพ้นจากทุกข์ และเป็นหน ทางไปสู่พระนิพพาน ศิลดังกล่าว ได้แก่ ศิลในศิลาขบทั้งปวงที่พระศาสดาทรงบัญญัติไว้๒ www.dattaeewo.com