บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 158/183

ข้อแนะนำ คือ ต้องทำให้เสม่ำเสมอเป็นประจำ ทำเรื่อย ๆ ทำอย่างสบาย ๆ ไม่เร่ง ไม่บังคับ ทำได้เฉพาะให้พอใจแค่นั้น ซึ่งจะเป็นการป้องกันมิให้เกิดความอยากจนเกินไป จนถึงกับทำให้ใจต้องสุขเสียงความเป็นกลาง และเมื่อการฝึกสมาธิ้งเกิดผลจนได้ “ดวงปฐมมรรค์” ที่ใส่เกินใส สวยเกินสวย ติดสนิทมั่นคงอยู่ที่ศูนย์กลางแล้ว ให้มันตรีรัลกิรีนิกถึงอยู่เสมอ อย่างนี้แล้ว ผลแห่งสมาธิจึงทำให้ชีวิตดำรงอยู่บนเส้นทางแห่งความสุข ความสำเร็จ และความไม่ประมาทได้ตลอดไป ทั้งยังจะทำให้สมาธิละลึกไปตามลำดับอีกด้วย ข้อควรรู้ ๑. อย่าใช้กำลัง คือไม่ใช้กำลังใด ๆ ทั้งสิ้น เช่น ไม่เกร็งแขนไม่บีบกล้ามเนื้อด้านเพื่อจะให้เห็นนิ่งเร็ว ๆ ไม่เกร็งกล้ามเนื้อหน้าท้องไม่เกร็งตัว ฯลฯ เพราะการใช้กำลังตรงส่วนไหนของร่างกายก็อาจจะทำให้จิตเคลื่อนไหวจากศูนย์กลางกายไปสูจุดนั้น ๒. อย่าอยากเห็น คือทำให้ใจเป็นกลาง ประคองสติให้ผลจากบริกรมากวนนาและบริกรมนิมิต ส่วนจะเห็นนิมิตเมื่่อได้นั้น อย่ากังวล ถ้าถึงเวลาแล้วอมเห็นเอง การบังเกิดของดวงนิมิตนั้น อุปมาเสมือนการขึ้นและตกของดวงอาทิตย์ เราไม่อาจเร่งเวลาได้ ๓. อย่ากังวลเรื่องการกำหนดลมหยากเข้าออก เพราะการฝึกสมาธิเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน อาศัยการนิ่งถึง “อโลกกสิน” คือกสินแสงสว่างเป็นบาทเบื้องต้น เมื่อฝึกสมาธิ