บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 95/183

บรรพชิตมหาพจรมา สำนักงานพระเถร ปาฏิโมกขสงฆ์คีนี้ จะรักษาไว้ได้ด้วยดีต้องมีศรัทธาเป็นเหตุต้น ถ้าปราศจากศรัทธาหรือศรัทธาย้อนเมื่อใดก็เป็นเหตุให้ล่วงละเมิดลิขสิทธิ์ขบทบัญญัติได้เมื่อฉะนั้น ลักษณะของภิกษุผู้มีศรัทธานั้นในการปฏิบัติปฺฏิโมกข สงวรติ คือ ไม่ทำในข้อที่ทรงห้าม ทำตามในข้อที่ทรงอนุญาต เป็นลักษณะของผู้มีความเชื่อฟังพระตถาคม คือมิตตาคติโพธิสาร แต่หากยังต้องอาบัติบ้างเพราะผลสลติ ก็ทำคืนให้รอดีได้ด้วย การแสดงอาบัติหรืออยู่กรรมตามความหนักเบาของโทษนั้น แล้วตั้งใจสราวมะระพยายามไม่ล่วงละเมิดปฺฏิโมกขสงวรติด้วย ธีรและอโตบัป๙ ภิฺวที่ปฏิบัติเช่นนี้จะมีโอกาสบรรลุธรรมได้ ๒. อินทรีย์สงวรติ คือ การสำรวจระวังไม่ให้ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจของเราไปรบกวนกับสิ่งภายนอกจนทำให้เลสฟูขึ้นมา เกิดความพึงพอใจอยากได้สิ่งเหล่านั้น อินทรีย์สงวรติจะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อ ผู้มีสติในการระลึรู้เมื่อมีอารมณ์เหล่านี้เข้ามาทางทวาร ๖ ทางใดทางหนึ่ง ทำให้สามารถตัดกระแสของตนหาได้ทันท่วงที ทำได้โดยมั่นฝึกเจริญสติฐานรูปแบบในสติปฐฐาน ทำให้เกิดสติอย่างต่อเนื่องจนเป็นมหาสติก็จะสามารถตัดกระแสตนหาอันเป็นเหตุให้เดือดร้อนใจได้ แต่ถ้าผู้ใดหวั่นวิตกยิ่งสงวรติไปบ้างเพราะผลสติ ก็สามารถทำให้บริสุทธิ์ได้โดยการรู้สึกสำนึกอย่างจริงใจแล้วตั้งใจใหม่ว่า “ข้าพเจ้าไม่กระทำอย่างนี้อีก” ๓. อาชีวบารสูทธิ คือ การแสดงทาปจัยสติมีของพระภิษุ ไม่ไปหลอกลวงเขามา งดเว้นจากกาสนาสกรรม ๒๑ เช่น เวครรรม การเป็นหมอผี หมอนัตสาเป่า ฯลฯ จึงจะเป็นสมณะผู้มี www.dattajeewo.com