การโกนศีรษะในพระพุทธศาสนา บรรพชิตมหาพิจารณา หน้า 32
หน้าที่ 32 / 183

สรุปเนื้อหา

บทความนี้กล่าวถึงการโกนศีรษะของพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อคลายความกังวลใจและลดความคิดฟุ่มเฟือย ไม่เกี่ยวข้องกับความเชื่อทางศาสนาอื่น และส่งเสริมการอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างมีความสุข โดยเน้นว่าผู้ที่แท้จริงเป็นสมณะจะต้องเว้นจากการทำบาปอกุศลและปฏิบัติตามแนวทางของพระศาสนาอย่างเข้มงวด.

หัวข้อประเด็น

-การโกนศีรษะในพระพุทธศาสนา
-ความสำคัญของการเป็นสมณะ
-จุดประสงค์ในการบวช
-การอยู่ร่วมกับความเชื่อที่หลากหลาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

บรรพิตพิพิจารณาเรื่องว่า บัดนี้มีเพศด้วยอากาศแล้ว อาการก็เริ่ม ๆ ของสมมะ เราต้องทำอาวฤกษ์อัน ๆ ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่มีศีรษะโล้นเรียกตนเองว่าเป็นกิ ษุ ในพระพุทธศาสนา แต่ไม่นับัตวัตร พูดจาเหลาะแหละ โกนหัวโล้น เพราะหวังลาภลาภการะ มีความโลภ ยังทำบาปอกุศลอยู่ อย่างนี้ไม่ชื่อว่าเป็นสมณะ ผู้ที่เว้นจากการทำงานทั้งปวง แล้วจึงชื่อว่าเป็นสมณะ๗ จะเห็นได้ว่า การโกนศีรษะของพระภิกษุในพระพุทธศาสนามีวัตถุประสงค์ชัดเจน คือ เพื่อคลายความกังวลใจในการดูแลรักษาคลายกำหนด คลายความผูกพันจากเรื่องราวก่อนบวช ทำให้ลดความคิดฟุ่มเฟือย มีใจผ่องใสได้ง่าย อีกทั้งการโกนศีรษะนี้ไม่ได้ย่อมโยงกับความเชื่อใด ๆ และไม่ตั้งตนเป็นศัตรูกับผู้ที่มีความเชื่อแตกต่าง แต่พร้อมอธิบายให้ผู้มีความเห็นต่างเข้าใจเหตุผล และอยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างมีความสุข ๗ ข. เรื่องภิกษุชื่อดกตะ (ไทย.มน.) ๔๗/๑๙๙/๒๐๗
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More