บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 137/183

บรรพิจิตมหาพิจารณา สำนักงานพระเต่า ภิญทั่หลายของลูกขึ้นนั่ง การหลับไม่มีประโยชน์อะไรเลย แกบุคคลที่ยืนเป็นโรคา คือ ยังมีกิเลส เช่น รา เป็นดูดลูกศร ทีมแทงให้ได้รับบาดเจ็บอยู่เช่นนั้นภิญทั่ครูลขึ้นนั่ง จงบากนั่น ขยันศึกษาเพื่อเข้าถึงความสงบ คือฉัทพน อย่าให้ความตายมาพราก พวกเธอที่ยังประกอบอยูไปเสียก่อน จงข้ามพันความอยาก ความยินดี ในทามคุณ เพราะความยินดีพอใจหล่านี้เป็นเหตุให้เหตุาและมนุษย์ หลงยึดติดอยู่อย่างนั้น อย่าปล่อยให้โอกาสในการนำเสนอสมาธิธรรมผ่านพ้นไป เพราะคนที่ปล่อยโอกาสนี้ผ่านไป ย่อมไปสู่ทุกข์ แอ็ดกันอยู ในรถด้วยความทุขทรมาน การหลงมัวเมาในวัย หลงว่ามายุ น้อยอยู่ แล้วไม่รีบบำเพ็ญสมาธิธรรม เป็นความประมาท ดังนั้น บันฑิตผูลาเด็กรีบถอดลูกศร คือเกิลเสอออกไปให้หมดด้วยความ ไม่ประมาท และความรู้แจ้งในธรรมทั้งปวง ๕๔ ฐานู อุษฎาสูตร (ไทย. มมร) ๔๗/๑๐๒/๑๙๒-๑๙๓ www.dattajeewo.com