บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 48/183

บัดนี้มิได้ตกว่าจากกายผสแล้ว การากริยาใด ๆ ของสมะนะ ต้องทำอาถากริยานั้น ๆ ดังนั้น คำการนุ่งห่มของพระภิษุก็ประหยัดค่าใช้จ่าย ไป问ามาย ตัดความกังวลที่จะต้องสรรหาผ้า สรรหาชุดแบบต่าง ๆ มาสวมใส่ให้วนวาย มีชุดเพียงแบบเดียวก็เพียงพอไปตลอดชีวิต หรือ ที่กล่าวกันว่า ชุดนอนชุดเที่ยวชุดเดียวกัน ชุดเที่ยวในที่นี้ไม่ได้ มีความหมายว่าใส่ไปท่องเที่ยวแบบนราวาส แต่หมายถึงการเที่ยวจาริกในที่ต่าง ๆ ซึ่งใช้เพียงชุดเดียววันนี้ได้ทุกวาระโอกาส เพียงปรับวิธีห่มให้ถูกตามกาลเทศะเท่านั้น อย่างไรก็ดีตามเรื่องจิวรนี้ ต้องยกย่องในความเป็นผู้มีปัญญาของท่านพระอานนทเถรีที่ได้กะแผนออกแบบชุดแต่งกาย คนใดมาเทียบได้ เพราะเพียงได้ฟังพระพูดรำลึกเป็นเนื้อจากพระผู้มีพระภาคเจ้าก็สามารถออกแบบจิรารองพระภิษุโด้รวามิยออกแบบ ครั้งเดียวแล้วใช้ง่นุ่มมาได้อย่างยาวนานจนนถึงปัจจุบัน จะเห็นได้ว่า การนุ่งห่มเพียงเรื่องเดียวก็แสดงถึง ความประเสริฐยิ่งของชีวิตสมะนะ เพราะมีจุดประสงค์การนุ่งห่มที่เป็นไปเพื่อฝึกฝนอบรมขัดเกลาจิตใจตนเอง อีกทั้งยังมีความประหยัด เรียบง่าย ทำให้ไม่มีภาระและตัดกังวลในเรื่องต่าง ๆ ได้ง่าย ๒.6 อาหาร การฉัน คือ การรับประทานอาหาร แต่ที่พระท่านเรียกว่า "ฉัน" เพราะวิธีการฉันของพระภิษุแตกต่างจากคฤหัสถ์ ท่านต้องพิจารณาทั้งก่อนฉัน คือ ตั้งแต่การแสงอาหานะฉัน และหลังฉันเสร็จแล้ว หากไม่พิจารณาก็เป็นอาบัติ โทษฐานขาดปัญญาในการฉันฉันอย่างหลงงมงาย ฉันอย่างมัวมาในรสชาติอาหาร คือ ฉันอย่าง