บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 81/183

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักของพระแท้ การเพิ่มพูนสมัสัมปชัญญะในอภิرحายทั้ง ๔ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าฯ ว่า ผู้ที่จะบรรลุมโพธิญาณได้ จะต้องไม่คิดค้านถึงเรื่องมากมาย ให้ยึดในธรรมที่ให้ใจ สงบตั้งมั่นตลอดเวลา ไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง และนอน๙ หากปล่อยให้ ใจก็ถึงแต่เรื่องมาก คือน ยังปรารถนาการครองเรือนอยู่เรียกว่าสม ความหลง จะไม่สามารถบรรลุสมโพธิญาณได้๙ ดังนั้น ในอภิธายทั้ง ๔ คือ การยืน เดิน นั่ง และนอน ต้องทำความเพียรอยู่ตลอด คือ การทำจิตให้ปราศจากความโลภ ความพยายาม ความงามเหงาหงอยนอน ความฟุ้งซ่านรำคาญใจ และ ความลังเลสงสัย มีสติ ตั้งมั่น มีความสงบ มีสมาธิเบื้องแน่น สำรวม อย่างนี้ทั้งเวลาเดิน ยืน นั่ง และนอน จะดู หรือเหยียดอวัยวะใดก็ให้ มีสติ พิจารณาความเกิดขึ้นและเสื่อมไปของขันธ์ทั้งหลายในโลก (บ.ข.ฐิติ จรสุขี (ไทย.มมร) ๔๕/๑๙/๙๐๐ ๑๔ สมโพธิญาณ ในที่นี้หมายถึง ญาณอันสูงสุด คืออรหัตผล (ญ.จตุก.ว. อ. จรสุขี (ไทย.มมร) ๗๕/๖๓) www.dattajeewo.com