บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 76/183

ไม่ทรงแก่วงบาตรรับ ทรงรับน้ำล้างบาตรไม่น้อยนัก ไม่มากนัก ไม่ทรงล่างบาตรดั่งลูก ๆ ไม่ทรงหมุนบาตรล้าง ไม่ทรงวางบาตรที่พื้นทรงล้างบนพระหัตถดังแล้ว ก็เป็นอันทรงล้างบาตรแล้ว เมื่อทรงล้างบาตรแล้วก็เป็นอันล้างพระหัตถแล้ว ทรงเหน้าล้างบาตรไม่ใกล้นัก ไม่ใกล้นัก และทรงเทไม่ให้น้ำกระเซ็น เมื่อเสวยภัตตาหารเสร็จแล้ว ไม่ทรงวางบาตรที่พื้น ทรงวางในที่ไม่ไกลนัก ไม่ใกล้นัก จะไม่ทรงต้องการบาตรกีทมีได้แต่ไม่ตามรักษาบาตรจนเกินไป เมื่อเสวยเสร็จแล้วประทับนิ่งอยู่นิ่งเดียว อยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่ทรงปล่อยให้เวลาแห่งการอนุโมทนาอย่างล่วงเลยไป เสวยเสร็จแล้วก็ทรงอนุโมทนา ไม่ทรงดีเนินทรงในไม่ทรงดีเนินอีกทรงเสียงไห ให้บริษัท(ผู้ง)นั้นเห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้เขาหาญ ให้รำเริงด้วยธรรมีภาวะ ครั้นแล้วทรงลูกจากอาศะแนสดีดไป ไม่เสด็จเร็ว นัก ไม่ผลุนผลันดีจังไป ไม่ทรงจิ๋วสูงเกินไป ไม่ทรงจิ๋วต่ำเกินไป ไม่ทรงจิ๋วแน่นติดพระกาย ไม่ทรงจิ่วกระจุยกระจายจากพระกายทรงจิ่วไม่ให้ลมพัดแหวะได้ ฝุ่นละอองไม่ติดพระกาย เสด็จถึงพระอารามแล้วประทับนั่ง ครั้นประทับนั่งบนอาศะแนที่เขาจัดไว้ถวายแล้ว จึงทรงล้างพระบาท ไม่ทรงใส่พระทัยเพื่อประดับตกแต่งพระบาท ทรงล้างพระบาทแล้วประทับนั่งคู่ลัลัง ตั้งพระเกษตรรงดำรงพระสติไว้ เบ้องพระพักตรไม่ทรงดำริเพื่อเบียดเบียนพระองค์เอง ไม่ทรงดำริเพื่อเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ทรงดำริเพื่อเบียดเบียดเบียนทั้งสองฝ่าย ๑๕ ธรรมิกา คือ ถ้อยคำหรือคำพูดที่ประกอบด้วยธรรม