พฤติกรรมห้ามีอารยะในพระภิกษุ บรรพชิตมหาพิจารณา หน้า 29
หน้าที่ 29 / 183

สรุปเนื้อหา

เนื้อหาเกี่ยวกับความแตกต่างทางเพศและลักษณะทางกายภาพของพระภิกษุ โดยเน้นที่การมีศีรษะโลน ซึ่งเป็นลักษณะที่สำคัญในพระภิกษุในช่วงแรก โดยมีการอธิบายถึงการโกนผมและการมีลักษณะทางกายอื่นๆ ที่แตกต่างจากบุคคลทั่วไป ทั้งนี้ การมีศีรษะโลนไม่จำเป็นต้องเป็นพระภิกษุเสมอไป และยังพูดถึงสาเหตุที่สามารถทำให้มีศีรษะโลนได้ในบางกรณี อาทิเช่น การร่วงของผมครั้งใหญ่

หัวข้อประเด็น

-ลักษณะเพศในพระภิกษุ
-ความมีเพศต่างจากกุศล
-ศีรษะโลนในพระภิกษุ
-การโกนผมและลักษณะทางกายภาพ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พฤติกรรมห้ามีอารยะ สำนักงานของพระเณร เพศ (วรรณ) ในที่นี้หมายถึง องค์รวมทางกายภาพที่บุคคลอื่นสามารถมองเห็นได้ นักบวชเป็นผู้มีเพศต่างจากคุณัสส่อยู่2 ประการ คือ ความมีเพศต่างโดยสิรีระ และความมีเพศต่างโดยบริหาร ๑. ความมีเพศต่างจากกุศลสโดยสิรีระ คือ ลักษณะโดยภาพรวมของร่างกายที่มองเห็นได้ว่ามีความแตกต่างจากคุณัสสื่อได้แก่ ทรงผม หนวดเครา เล็บ เป็นต้น แต่ไม่ได้หมายถึงมีรูปร่างทางกายหรือมีผิวพรรณผิดไปจากมนุษย์ ๑.๑ เป็นผู้มีศีรษะโลน คำว่า ศีรษะโลน คือ ลักษณะของหัวที่โกนผมออกหมดด้วยมิได้โกน รวมถึงการตัดผมให้สั้นจนติดหนังศีรษะด้วยปติทาเล่น แต่ต่างจากศีรษะโล้นซึ่งมีเหตุมาจากผมร่วงมากหรือร่วงจนหมดศีรษะแล้วไม่สามารถถอนขึ้นใหม่ได้อีก ทั้งคนหัวโล้นและหัวโล้นอาจไม่ใช่พระภิกษุก็ได้ เพราะคุณัสส่อยในบางคนก็โกนผมหรือกัน แต่ลักษณะที่เห็นเด่นชัดในพระภิกษุบรรษาแรก คือ ต้องมีศีรษะโล้นอันเกิดจากการโกนผมอยู่เสมอ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More