การปฏิบัติธรรมในช่วงออกพรรษา : หน้า 162/218

29 กันยายน พ.ศ. 2566 ไม่ได้ตายเถอะ เหลืออีก 12 วัน วันจะออกพรรษาแล้ว พรรษานี้เป็น พรรษาแห่งกรรมบรรจงธรรม คือ พระรัตนตรัยในตัว ซึ่งมีอยู่ในตัวของทุก ๆ คนในโลก รวมทั้งตัวเราด้วย เป็นที่พึ่งที่ละลึกอันสูงสุด เพราะฉนั้น 12 วันที่เหลืออยู่นี้ ให้ทำความเพียรให้กลั้นกล้า เป็นตะยังกล้สให้เร่าร้อนให้ใจหยุดดิ้นให้ได้ ต้องสร้างประวัติศาสตร์ชีวิตอั้นดงามให้ได้ ไม่ได้ก็ไม่เลิกล่ะ ประวัติศาสตร์ชีวิตอั้นงดงาม ทำที่เดียวแล้วมันผ่านไปเลย พรรษานี้พอผ่านไปแล้วก็ผ่านเลย เราจะหวนน้องคืนมาอีกก็ไม่ได้ โดยเฉพาะพระที่ลงงานบวชช่วงสั้น ๆ แค่หนึ่งพรรษา เรายังมีเวลเหลืออีก 12 วัน ใช้วนเวลาที่เหลืออยู่ตั้งใจปฏิบัติธรรมให้เต็มที่ ต้องสร้างประวัติศาสตร์ชีวิตอั้นงดงามให้เกิดขึ้นให้ได้ จะได้ลี้ลบสิ่งไม่ดีงามไปตลอดชาติ นึกครั้งใดก็ปลื้ม ลิ้มไม่ลง คงไม่ลง ปลื้มทั้งชาตเลย แล้วก็ปลื้มทุกชาติด้วย พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ของเรา ตัดสินใจวันเดียว ลุยวันเดียว ขึ้น 15 คำ เดือน 10 ไม่ได้ตายเถอะ นั่งไปเลย แล้วก็ได้พบวิชาชาธรรมกาย หวนคืนมาอีกครั้งหนึ่ง และมีเป้าประโยคหนึ่งที่ท่านพูด ซึ่งน่าสนใจ ท่านบอกว่า "ไม่ได้ตายเถอะ ไม่ตายสักที" แล้วก็ใช่ไม่ตายทีเดียว "ฉันเองสองครวญ" ครั้งแรกของชีวิต ไม่ตาย ครั้งที่สองเอาก็ ไม่ตาย ก็นั่นว่าไม่ตายจริง ๆ นอกจากไม่ตายแล้วยังได้ด้วย เพราะท่านทำความเพียรอย่างถูกหลัก วิชชา ค้นหาพระธรรมกายในตัว คือ มันง่ายกว่าหน้าในก้อนหิน เราเอาก้อนหิน