การหยุดใจเพื่อเข้าถึงดวงธรรม : หน้า 183/218

นี้คือข้อความจากภาพที่คุณส่งมา: วันนี้ต้องตั้งใจให้ดี อย่าไปกลัวปวด กลัวเมื้อย อย่ามีข้ออ้าง เรื่องไขไม่สบายล่ะ เหนื่อยล่ะ หิวล่ะ กระหายน่ะ แล้วก็ไม่ทำความเพียร ต้องทำความเพียรให้กันสองเวลา หลับตากับลมตา หายใจเข้ากับหายใจ ออก เรายโคดไม่ต้องไปค้น ไม่ต้องไปแสวงหา แค่คว้าในสิ่งที่พระสัมมา สัมพุทธเจ้าพระองค์ค้นมาแล้ว และมานำสั่งสอน แล้วมาดอกย้ำซ้ำเดิม ด้วยพระเดชพระคุณหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี (สด จนทสโร) ท่านสะเล Life ค้นมาให้แล้ว แล้วก็สรุว่า หยุดเป็นตัวสำเร็จ คือใจที่แนวไปแนวมาดคิดไป ในเรื่องราวต่าง ๆ เอามาหยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๘ ซึ่งอยู่ในกลางท้อง ของเรา ในระดับที่เหืออากาสะดีขึ้นมา ๒ นั่นมือ หยุดอย่างเดียว โดยจะนึกเป็นภาพหรือไม่ก็ได้ ไม่ต้องทำอะไรนอก เหนือจากนี้ ไม่ต้องอ่าน ไม่ต้องเขียน ไม่ต้องท่องจำ มันง่ายเหลือเกิน แค่ นั่ง เฉย ๆ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องพูด ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น หยุดใจอย่างเดียว มัน ง่ายนะ ง่ายกว่าการไปสละชีวิตเพื่อแสวงหาโดยยังไม่รู้ว่าจะลำบากแค่ไหน อยู่ตรงไหน อย่างนั้นมันยากยิ่งกว่า มันมหาศาลในยามสักเท่า ก็แล้วแต่ใครจะไว้ว่าจะเอา ถ้าทำทำก็ได้ ต้องทำ ให้ได้ ต้องเข้าถึงให้ได้ ดวงธรรมภายใน กายภายใน และพระธรรมกายภายใน สิ่งเหล่านี้ มีอยู่ในตัวของเรา เช่นเดียวกับที่มีอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคนในโลก เพราะฉะนั้นมันง่าย ถ้อยอยู่ดาวดวงอื่น หรืออยู่นอกโลกอย่างนี้ก็ จะต้อง นั่งยานอวกาศกันไป ไปหาแล้วจะเจอหรือเปล่าก็ไม่รู้ ถ้าบอกว่าสิ่งที่ กำลังแสวงหาอยู่ที่ดาวอังคาร ก็ไม่รู้จะไปตรงไหน แต่เนิบอกว่าอยู่ในตัว และก็ขอตำแหน่งด้วย อยู่ตรงฐานที่ ๗ แล้วเราก็ตำแหน่งด้วย ง่ายไหม