การนั่งและการรับประทานอย่างมีสติ : หน้า 48/178

9 ค ว า ม ล่ า ย า ก ส ร้ า ง ค น ให้นั่งตัวตรงๆ แรกๆ ก็มีเผลอบ้าง เพราะตอนอยู่บ้านชอบนั่ง หลังงอซะเคย น้องเณรเองก็ต้องพยายามนั่งให้ตรง เพราะเป็น บุคลิกที่ดี เท่ากับมีสมบัติอันล้ำค่าอยู่กับตัวเอง หลวงพี่ก็สอนว่า “เวลาฉันข้าว ต้องไม่ให้มีเสียงดัง ให้มี สติ นั่งตัวตรงๆ ไม่ก้มลงไปหาจาน เราไม่ได้ไปขโมยใครเขากิน ต้องฉันอย่างองอาจ ดูงดงาม น่าเลื่อมใส เป็นที่ตั้งแห่งศรัทธา แก่ผู้พบเห็น พอฉันเสร็จ ต้องมีการสำรวจดูว่ารูปใดฉันไม่หมด หลวง พี่ท่านก็จะบอกว่า เราต้องรู้จักประมาณท้องของเรา ต้องฉันให้ พออิ่มเท่านั้น ข้าวปลาอาหารแต่ละอย่างกว่าจะได้มา โยมต้อง ทำงานหาเงิน ตากแดดตากฝน อาบเหงื่อต่างน้ำ เวลาเขาถวาย ก็จบเหนือหัว อธิษฐานแล้วอธิษฐานอีก ดังนั้นเราจึงเหมือนใช้ของอยู่บนหัวชาวบ้าน ต้องใช้ให้ คุ้มค่า ให้พอดี อย่ากินทิ้งกินขว้าง ให้ฉันอย่างเป็นนาย อย่า ฉันอย่างเป็นหนี้ ฉันเสร็จเรียบร้อยก็จะใช้ทิชชูเช็ด ทำความสะอาดภาชนะ ก่อน ทุกรูปจะได้ทิชชูรูปละม้วน โดยม้วนหนึ่งต้องใช้ให้ได้ ๑๕ วัน การใช้กระดาษทิชชูทำความสะอาด ก็เพราะว่าเวลาเอาภาช นะไปล้างนํ้าจะได้ไม่สกปรกมาก ทําให้ไม่เปลืองน้ามาก ไม่ต้อง เปลี่ยนน้ำบ่อยๆ