ความสำเร็จของการศึกษาพระปริยัติธรรม : หน้า 176/178

11 พี่ เ ณ ร ส อ น น้ อ ง โดยมีฉายาว่า “ธมฺมตฺถสี” อันมีความหมายว่า “ผู้ ทําความสมปรารถนาของพระเดชพระคุณหลวงพ่อให้สำเร็จ” ส่วนพระมหาจ่าเรียนนั้น กำลังเป็นพระหนุ่มที่มากด้วย ความคิดริเริ่มสร้างสรร ที่กำลังจะพัฒนารูปแบบการเรียนการ สอนให้มีประสิทธิภาพทันสมัย ด้วยวิทยาการและเทคโนโลยี สมัยใหม่ แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นทั้งสองรูปก็คือลูกหลวงพ่อผู้เป็น กำลังสำคัญของพระพุทธศาสนา และเป็นผู้ที่ยังความปีติปลาบ ปลื้ม ตลอดจนความชื่นชมยินดี อันเป็นชื่อเสียงเกียรติคุณมา สู่หมู่คณะอย่างน่าภาคภูมิใจ คลื่นลูกใหม่แห่งวงการพระปริยัติธรรม ไม่น่าเชื่อเลยว่า โรงเรียนพระปริยัติธรรม วัด พระธรรมกาย อันเป็นอาคารเรียน มุงและบุผนังด้วยใบจาก สถานที่ที่ผู้เป็นเจ้าของกล่าวด้วยความรักและภูมิใจว่า “สมถะ เรียบง่าย แต่ไอคลาส” ได้เป็นจุดกำเนิดให้แก่บัณฑิตบาลี ผู้สําเร็จประโยคสูงสุดแห่งการคณะสงฆ์ไทยมาแล้ว สิ่งก่อสร้างง่ายๆ ที่ใครมองข้าม มิได้เป็นเครื่องปั่น- ทอนกำลังใจแก่นักเรียนแต่อย่างใด เมื่อเปรียบเทียบกับตึกราคา แพง มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เพราะอาคารมุงใบจากนี้ คือสิ่งปรากฏให้เห็นความลำบาก ที่จะมุมานะฝ่าฟัน และสำนึก ว่า “เรามิได้เป็นลูกเถ้าแก่ ที่เกิดมาเสวยสุขจากคนรุ่นก่อน ทำเอาไว้ให้”